Lyrics
منو قطارم جا گذاشت
روی دستام پا گذاشت
پاهامم منو جا گذاشت
با بلیطم تنهام گذاشت
قصه مون خبر داغ صبح
بیا بدون اجازه چاپش کن
زیر لب بخون تکرار شیم
شعرمو نوای سازش کن
امید، یه جایی زیر سنگه
صلح هنوز اسیر جنگه
کفتر می ره، پرپر میاد
درجه دار صدای خنده ش میاد
ولی این ترازو بی درجه ست
می کشنم، مفت می خرنم
آدمای من آدمکن
قیمتی نیستن و بی رقمن
من ورم ملتهب تاریخ
تو گلوی جغرافیا
عافیت
خیره
چیزی نیست
نگو، عیبه
قافیه و نظیر عشق
از دستم در رفت
حالا مونده زشت
مونده چرک
مونده گریه به دل
که به دل راه داره
نگیری به دل
(باشه)
حبابی از جنس خیال
احاطه کرده مدار افکارم
بی اراده می ره انگشت اشاره
سمت ابرا
می کِشم نفس
منم اون نقاش خلاق
سیاهن و خون
قه قه به هق هق
می چکه رو قلبامون
جدا از هم
اما کنار هم، با هم
لبالب، دو تا لب
عدل و نظم بی شکل و
نقطه ایم وسط پرگار
می دمم سوت می شم سمت اَشکال
خیالم راحته، به خدا
ابرا سیان، تا بباره رو سرمون آسمون
آسمون
ابرا سیان، تا بباره رو سرمون آسمون
آسمون
پشت این ابر ها
یه چشمه ست
جوشان، گریه ست
رگبار بی امان
این گونه ها تشنه ست
محبت بعدِ عشق
قبلِ حسادت، نفرت
هر چی داشتمو نصف کرد
معتقد به قسمت
مژه فر، بلند قد
سقف آسمون، حد
دوست دار ارتباط
از اجتماع شدم طرد
تنها و بی صدا
یه گوشه کنج عُزلت
ریختم از تُنگ دل
توی پیک جرات
من مستم می رقصم
بی ترسم از بعد