Lyrics
เมฆบังแสงเดือน
บทเพลงได้เลือนจาก
ค่ำคืนแห่งความฝันเนิ่นนาน
กำลังจางไป
จากวันพรุ่งนี้ฉันต้องเดิน
ก้าวออกเผชิญเช้าวันใหม่
ท่ามกลางลำแสงทอรำไร ลำพัง
เพราะแม้ค่ำคืนแห่งความฝัน
จะสวยกว่ากันเท่าไหร่
ไม่ช้าต้องจางต้องหายไป
ในชั่วคืน
รุ่งเช้าตะวันส่องเราฟื้น
คือฉันมายืนที่เก่า
สุดท้ายก็เหลือแค่ตัวเรา
กับสิ่งที่คุ้นเคย
กลับสู่โลกจริง
กลับสู่โลกจริง
กลับสู่โลกจริง
กับสิ่งที่คุ้นเคย
เก็บทุกเรื่องราว
ทุกครั้งเมื่อคราวลมโบก
พาให้ฉันใจเหินล่องไป
ในฝันสวยงาม
เพราะฉันก็รู้ตัวดี
แค่เพียงนาทีนี้ทุกอย่าง
จะเป็นเพียงภาพจำรางๆ ในใจ
เพราะแม้ค่ำคืนแห่งความฝัน
จะสวยกว่ากันเท่าไหร่
ไม่ช้าต้องจางต้องหายไป
ในชั่วคืน
รุ่งเช้าตะวันส่องเราฟื้น
คือฉันมายืนที่เก่า
สุดท้ายก็เหลือแค่ตัวเรา
กับสิ่งที่คุ้นเคย
คงมีการเดินทางอีกมากมายคอยให้เราได้ลองดู
และมีใครบางคนที่ตรงสุดทางยังคงเฝ้ารออยู่
คงมีวันเวลาและคราบน้ำตาให้เราได้เรียนรู้
กลับสู่โลกจริง
กลับสู่โลกจริง
กลับสู่โลกจริง
กับสิ่งที่คุ้นเคย
เพราะแม้ค่ำคืนแห่งความฝัน
จะสวยกว่ากันเท่าไหร่
ไม่ช้าต้องจางต้องหายไป
ในชั่วคืน
รุ่งเช้าตะวันส่องเราฟื้น
คือฉันมายืนที่เก่า
สุดท้ายก็เหลือแค่ตัวเรา
กับสิ่งที่คุ้นเคย
กลับสู่โลกจริง
(คงมีการเดินทางอีกมากมายคอยให้เราได้ลองดู)
กลับสู่โลกจริง
(และมีใครบางคนที่ตรงสุดทางยังคงเฝ้ารออยู่)
กลับสู่โลกจริง
(คงมีวันเวลาและคราบน้ำตาให้เราได้เรียนรู้)
กับสิ่งที่คุ้นเคย
กลับสู่โลกจริง
(คงมีการเดินทางอีกมากมายคอยให้เราได้ลองดู)
กลับสู่โลกจริง
(และมีใครบางคนที่ตรงสุดทางยังคงเฝ้ารออยู่)
กลับสู่โลกจริง