Lyrics
Não vai fugir não diga nada
Não sinto dor
Jego oczy jakby płoną ale nie ma w nich wyrzutu
Wypielęgnowaną dłonią sięga Vise
Hol wypełnia blask wypastowanych butów
Jego perfum wonią hotelowy kibel
Jest dość niski krępy, nogi trochę krzywe
Śnieżnobiałe zęby, garnitur ma drogi
Pali cienkie vouge'i, pije drogie wody prócz tego żadnych używek
I chwilę czeka w lobby przy espresso doppio, nim przyjedzie szofer
Wczoraj późną nocą, ona pieszo, boso nie wiadomo po co
Gdzieś przy ciemnej szosie szła
Ustalają dokąd i czemu w samej bieliźnie
Monitoring złapał jej podbite oko
Dziś mówili w tv i pisali w vivie, że jest tamtą aktorką
Którą mógłbyś znać bliżej gdybyś wymieniony wyżej
Czytał lub oglądał ale przecież morda chuj w tą telewizję
Jego twarz nie jedną nosi bliznę zleca wiele takich spraw
Kiedy idzie spać, a miasto idzie ćpać nie jedna sprawa cichnie
Kiedy robi wydech w Wiśle
Dziś gdzie znaleźli jej ciało przy kajakowym spływie
On dawno tego nie robił choć to w sumie jego hobby
Chętnie to załatwił osobiście
Więc czekał chwilę, aż zamilknie
Gdy podpalił ją jakby snop siana, chwilę myślał o dzieciństwie
Bo i wtedy lubił się zabawić w piromana
I sosem Kikkomana polał maki zamówił sukiyaki
Do apartamentu skąd rozciąga się Warszawy panorama jak jej flaki
Które wyciął bez wahania, wiele razy tak już wielu ludzi zabił
Jakby zbierał znaczki lub gonił mieszkania
Później gdzieś w sypialni zasnął i jak dziecko spał do rana
Não vai fugir não diga nada
Não sinto dor aqui esperar
(Aqui esperar, aqui esperar, aqui esperar)
Że się mnie boją, mówią twarze pod shopping center z bilboardów
A niech się mnie boją, to przez tą w ręce pętlę z paracordu
To nie dla rekordu i nie chodzi tu o różnicę poglądów
A o to, że nieoddany pieniądz jak szkorbut
Tworzy braki w uzębieniu, potem kondukt
Sen sztywny mam jak typ wpięty pod respirator
Czy zasłużył, nie pytał baton