วิชาตัวเบา

อยู่บนโลกใบเก่า จมกับความปวดร้าว

คืนและวัน ยังจดจำ

ไม่ลบเลือน ยังคงค้างคา

แบกเอาไว้ทุกสิ่ง ใจยังคงอ่อนล้า

คำสัญญา คำหลอกลวงที่แล้วมา

ยังกอดเอาไว้แม้ไม่ช่วยอะไร

ความจริงไม่เคยตรงกับใจ เฝ้าบอกตัวเองว่าต้องเรียนรู้ไป

สุดท้ายถึงวันต้องปล่อยมือ ต่อให้รู้ว่ามันยากแค่ไหน

ยังคงมีรักให้เธอเหมือนเดิม ฉันจะรักเธอด้วยความเข้าใจ

หากมันเหลือเพียงความผูกพัน แม้มันจะไม่ใช่ฉัน ไม่เป็นไร

ปวดร้าวเพียงใด เจ็บช้ำแค่ไหน

อีกนานเท่าไร

เวลาที่เคยมีให้กัน จะเก็บมันไว้ตรงที่เดิมของใจ

สุดท้ายฉันคงต้องปล่อยมือ ปล่อยชีวิตที่ไม่เป็นดั่งฝันลอยลับไป