Bem Migan Diss Bede

چی بودیم به چی رسیدم

دو تا حرفِ درست نمی زنه دیگه هیچکی

واقعاً تأسف داره کجاست اون واقعی بودن و

هر روزم از دیروزمون اوضاع می شه بی ریخت تر

چیکار کردین رپِ فارسو اُبُهتشو؟

تنش پُر زخمه شاید شده بزرگترش گُم

بازاری شده چیزی که برا دل بوده فقط

بدون هدف، نداره دیگه ذوق قبلِشو

کسی از حقیقت نمی گه و می شه گفت که

دیگه تو اکثرِ کارا فقط داره ریشه عقده

البته با یه نگاه به گذشته می شه فهمید که

ابتذال همیشه بیشتر از همه دیده شده

افتاده رپ فارس جا واقعیا دست مدعیاش

عدد و رقم ملاک شده، نی بحثِ هنر زیاد

هرکی به خودش اجازه می ده دکون ببینتش

می آد و حسابی پُر می کنه دخلشو از این کار

حتی اگه هم نخوایم بکنیم مقایسه

این همه تغییرِ مسیرو بذاریم کجای دل؟

به م می گن دیس بده اما خوب اینا چیزی نمی گن

که بخوام موافق باشم یا اینکه مخالفش

قدیما با غرور از رپ می گفتیم هرجا می رفتیم

سرمون بالا بود نداشت سختیِ شرایط معنی

آرزومه چند سال دیگه م همین جوری باشه و

وقتی می گیم رپریم سرمونو نندازیم زمین

(چی بودیم به چی رسیدم)

(چیکار کردین رپِ فارس و اُبُهتشو؟)

(به م می گن دیس بده)

(همین شماها باعث شدین بیفته به این روز رپ)

(همین شماها)

اولیش رپرای کِلابی که مفتِتونم باز

گرونه دسته جمعی می نویسین کُلِ روز از داف

می گید با ریه ی پاک از مصرفِ دود همه ش و

پُرِ لاتی شعراتونو برعکسشه رُخِتون اما

دومیش رپرای دست به فحش و عشق حاشیه

که هیچی تو رپ براتون مهم نی غیرِ بازدیدش و

می خواین باشین تو اکسپلور می دین تن به هرچی و

ندارین خیلی وقته پیش کسی احترام دیگه

سومیش رپرای موادی لبِ جوبی

که برا بدتر از خودتون و چهار تا بچه خوبین

فازِ تبهکار می گیرین با صدای نشئه رو بیت

فک می کنید پُره گنگِتون اما خوب تهش پوچین

چهارمیش رپرای مصرفیِ بی محتوا

که می گین از تفنگ و نشنیدین صدا تیرو حتی

یه یه رر رر باندانا و ماسک و

واسه دیده شدن می رین پِیِ دیس و دعوا

همین شماها باعث شدین بیفته به این روز رپ

که دیگه نباشه توش اشتیاق و میلی اون قدر