Orff: Carmina Burana: XI. Estuans interius

Aestuans interius

ira vehementi

in amaritudine

loquor meae menti;

factus de materia,

cinis elementi,

similis sum folio,

de quo ludunt venti.

Cum sit enim proprium

viro sapienti

supra petram ponere

sedem fundamenti,

stultus ego comparor

fluvio labenti

sub eodem tramite

numquam permanenti.

Feror ego veluti

sine nauta navis,

ut per vias aeris

vaga fertur avis;

non me tenent vincula,

non me tenet clavis;

quaero mihi similes,

et adiungor pravis.

Mihi cordis gravitas

res videtur gravis;

iocus est amabilis

dulciorque favis;

quicquid Venus imperat,

labor est suavis,

quae numquam in cordibus

habitat ignavis.

Via lata gradior

more iuventutis,

implicor et vitiis

immemor virtutis,

voluptatis avidus

magis quam salutis,

mortuus in anima

curam gero cutis.