Kash Nadideh Boodamet

چه شبا پنجره رو بستم تا

عطر یادت نره از خونه من

چه شبا که یاد تو بارون شد

تا سرازیر شه از گونه من

چه شبا که با خودم جنگیدم

بلکه سرنوشتمو عوض کنم

عشق با من متولد شده بود

نمیشد سرشتمو عوض کنم

کاش مهرت به دلم نمی نشست

تا که مبتلای پاییز نشم

عشق من، کاش ندیده بودمت

تا با تنهایی گلاویز نشم

کاش، ای کاش کنارم بودی

تا ببینی که چقدر دلتنگم

تا ببینی که دارم به خاطرت

با گذشته خودم میجنگم

حتی تو تلخ ترین لحظه ها

هیچکی اندازه تو شیرین نیست

حتی تو شاد ترین لحظه ها

هیچکی اندازه من غمگین نیست

بغض مثل رود راهی میشه و

توی دریای گلو میریزه

بین ما سنگ ترین دیواره

اما عاقبت فرو میریزه

کاش مهرت به دلم نمی نشست

تا که مبتلای پاییز نشم

عشق من، کاش ندیده بودمت

تا با تنهایی گلاویز نشم

کاش، ای کاش کنارم بودی

تا ببینی که چقد دلتنگم

تا ببینی که دارم بخاطرت

با گذشته خودم میجنگم