Lyrics
İzbe çökmüş her kalbe bir ışık yaratmak gerekir
Gözler bazen hakikatten uzak yanlışlara mübalağa
Dedim ya beni sustuğumda anla
Bir deri bir kemik geldiğim bu dünyadan
Hiç bir şey almadan geri gideceğim
Bu sikik şiiri her yazdığım da ağzım pis mazim temiz kalacak.
Öldüm de öldüğüm de gömmedin hiç
Başını bi kez yana çevirip haykırışı görmedin hiç
Dinsiz aşıklar misali inancından caymadın hiç
Ruhumu sicimledin de bir kez olsun sövmedim hiç
Tanrıya yazdığım şiirler bir kenarda dursun da
O vakite kadar bende çiçeklerin arasından, şairlerin tınısından,
çökmüş uygarlıklar misali bir avuç toprak içinde küllerimi getireyim.
Önüne serdiğim bu hayat ne kadar meçhul bilmem
Bıraktığın bu acı bana belki bir kaç dirhem
Ne yaparsan yap ama içimde ki öfke dinmez
Tüm nefretti unuturdum kokun burna sinse
Huzuru aradığım kenarı kırık kahve fincanım
Belki bir gün alabilir kahpe kurşun bir canı
Şarkılardan sonra gelen psikoloji seansları
Kalemimden bak dünyaya çatlasın damarların
Şarap kadar iğrendiğim ruhlar var etrafta
Duygularımın intahar ipi çürük ve elyaftan
Zaman beni yıprattı ve bipolar bir bozukluk
Zail benim hayatta oynadığım son kozumdu
Kazandım diyemem çünkü hala eksik var
Oynamayı bilmediğinde kalbinde oynadığın
Sek sek var, bunları hatırlarım
Yaşamımdan daha anlamlı olur umarım satırlarım
Kulaklarım biraz sağır, işitmem bağır
Orhan Veli'nin hayatına kadar hayatım ağır
Her şair yazdığı her şiire maşuk olur
Omuzlarım kifayetsiz kelimelerin naaşı dolu
Körün gözü açıldığında kırdığı şey bastonudur
Müşterek olduğumuz anlar anı böyle unutulur
Sevgiyle koparttığım gülü kitabımda kuruttum
Gerçekleri yazdığımda mutluluğumu unuttum
Kimse beni sulamazken ben kendim çiçeklendim
Hayal orucu tuttum ve günahlara niyetlendim
Senden tek isteğim Beni kendimden koru