เธอคงล้า มากับชีวิต
ที่เดินทางเรื่อยไป
สุดขอบฟ้า ใจคงได้พบ สักวัน
ยังก้าวเดินตามความฝัน
ดั่งจันทร์กลางนภา
ที่พร่างพรายระยิบไกลลิบตา
จากความฝัน วันคืนเปลี่ยนหมุน
ผ่านมุมมองมากมาย
เมื่อจุดหมาย ใกล้เพียงเอื้อมแขน จะไขว่คว้า
ที่ปลายสุดขอบฟ้า
หากจันทร์ลาโลกไป
อย่าเฝ้ามอง อย่าร้องไห้เสียใจ
เพราะสิ่งที่ได้พบเจอ ไม่อาจงามงดเลิศเลอ
แม้เธออาจวาดหวังฝันเอาไว้
ทุกเวลาและนาที กี่วันคืนและเดือนปี
ที่คอยเวียนและหมุนวนเรื่อยไป
ปล่อยใจให้หมอกผ่านพ้น
ลองล่องลอยไปสักหน
และเฝ้าดู ผู้คนผ่านเลยไป
โลกยังหมุน วนอยู่อย่างนั้น
สักวันคงได้มา
สุดขอบฟ้า ด้วยสุดแรงฝัน ที่มีอยู่
ให้หัวใจได้เรียนรู้
อย่ามองดูแค่ที่เห็น
ให้เข้าใจ สิ่งข้างในที่เป็น
เพราะสิ่งที่ได้พบเจอ ไม่อาจงามงดเลิศเลอ
แม้เธออาจวาดหวังฝันเอาไว้
ทุกเวลาและนาที กี่วันคืนและเดือนปี
ที่คอยเวียนและหมุนวนเรื่อยไป
ปล่อยใจให้หมอกผ่านพ้น
ลองล่องลอยไปสักหน
และเฝ้าดู ผู้คนผ่านเลยไป
เพราะสิ่งที่ได้พบเจอ ไม่อาจงามงดเลิศเลอ
แม้เธออาจวาดหวังฝันเอาไว้
ทุกเวลาและนาที กี่วันคืนและเดือนปี
ที่คอยเวียนและหมุนวนเรื่อยไป
ปล่อยใจให้หมอกผ่านพ้น
ลองล่องลอยไปสักหน
และเฝ้าดู ผู้คนผ่านเลยไป