Lyrics
Voor niemand is het simpel ze vergeten da
Ik schrijf teksten van mijn hard af en we tapen da
Ge komt nergens als ge altijd op u strepen staat
Het is stil als er iemand dicht bij het leven laat
Soms moet ik alleen zijn ook al gaat het goed
Dan is met twee al weer te veel, ik ga een nacht te voet
Ik kom terug nog voor de zon, da heb 'k ze ook beloofd
Heb geen schrik, ik loop ni weg, ik hou mij aan mijn woord, jah
Donker is de lucht, het regend pijpenstelen
Was het leven logisch zouden armen van de rijken stelen
Maar niks is eerlijk en da weet ge al van aan de start
Alles wat ik zeg is zo en jullie zegen: 'dat is hard'
Alles wat ik zeg is waar dus zeg ik niet meer wat ik denk
Waarheid is te vaak direct terwijl ge beter aandacht schenk aan leven samen met elkaar
Iedereen zijn slecht en goede kanten zijn vaak nog ni klaar
Mensen moeten te snel boeten
We leven, dat is zo voorbij
We leveren voor generaties, liever toch de korte pijn
Zeven dagen weg van thuis, nergens is het eten gratis
Niemand hier neemt echt de tijd, we schrijven teksten zonder spaties
En iedereen wilt consumeren
Kopen koppe kleren die niet meer zijn om nog lang te leven
Los van alle info over dieren die niet overleven
Mensen in fabrieken hebben buiken van de honger
Ik ben even schuldig; ik koop schoenen om ze niet te dragen
Sommige zelf dubbel alsof ik ze niet meer moet betalen
Dagen lang we werken om dan alles zo maar uit te geven
Nood aan meer vakantie om mijn dochter alle tijd te geven
Zij gaat nog een wereld zien, een wereld die te snel veranderd
Ik ga niks meer snappen, hoop alleen dat zij het ziet
En anders dat ze mee kan blijven lopen en daar dan de rust in vindt
Staar u zelf niet blind mijn kind, luister soms is naar de wind
Voor niemand is het simpel ze vergeten da
Ik schrijf teksten van mijn hard af en we tapen da
Ge komt nergens als ge altijd op u strepen staat
Voor niemand is het simpel ze vergeten da
Ik schrijf teksten van mijn hard af en we tapen da