Letras
เธอเดินเข้ามา
เหมือนตั้งใจ
แววตาดูมีอะไร
แต่ดูไม่มีพิษมีภัย
เธอยิ้ม
บอกว่าขอโทษบอกว่าเธออ่อนไหว
แต่สีหน้าเธอไม่เหมือนคนเสียใจ
เธอหยิบแก้วฉัน
รับรู้ความหวาน
บอกว่าเรายังเข้ากันเหมือนเดิม
แม้จะผ่านมานาน
เธอยังรู้สึกดี
เธอวางตัวแบบเดิมทุกที
เหมือนโลกทั้งใบนี้เป็นของเธอ
เธอคือคนอ่อนไหว
ใบหน้าละมุน
ไร้ขอบเขตใด
เรายังติดอยู่
ในทุกเส้นบางๆ ระหว่าง "ความเผลอ" กับ "ตั้งใจ"
ถ้านี่เป็นแค่ฝันกลางวัน
อย่าปลุกฉัน
ปล่อยมันไป
เธอของฉันเป็นคนที่อ่อนไหว
ฉันชอบตอนเวลาที่เธอ
ไม่ชัดเจน
เปลี่ยนความลังเล
ให้ฉันเชื่อเธอได้มั้ย
บอกฉันให้ใจเย็น
บอกว่าเรายังไม่รู้จักกันดีพอ
แต่กลับเดินจับมือ
มันเป็นยังไงซะทีหนอ
เธอคือคนอ่อนไหว
ใบหน้าละมุน
ไร้ขอบเขตใด
เรายังติดอยู่
ในทุกเส้นบางๆ ระหว่าง "ความเผลอ" กับ "ตั้งใจ"
ถ้านี่เป็นแค่ฝันกลางวัน
อย่าปลุกฉัน
ปล่อยมันไป
เธอของฉันเป็นคนที่อ่อนไหว
ฉันชอบตอนเวลาที่เธอ
ไม่ชัดเจน
บางทีเธอจริงจัง
บางทีเธอก็ไม่
เธอบอกจะพูดตรงๆ
แล้วก็เก็บมันไว้
แต่ฉันยังอ่อนเอน
เข้าไปในความเคลื่อนไหว
ถ้านี่คือการแกล้งทำ
ห้ามคิดถึงคำว่าปลอดภัย
เธอคือคนอ่อนไหว
ใบหน้าละมุน
ไร้ขอบเขตใด
เรายังติดอยู่
ในทุกเส้นบางๆ ระหว่าง "ความเผลอ" กับ "ตั้งใจ"
ถ้านี่เป็นแค่ฝันกลางวัน
อย่าปลุกฉัน
ปล่อยมันไป
เธอของฉันเป็นคนที่อ่อนไหว
ฉันชอบตอนเวลาที่เธอ
ไม่ชัดเจน