Letras
ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਸੱਤ ਵਜੇ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਟਿਕਰ
ਸੋਹਣੀਆਂ ਨਾਰਾਂ ਸਾਡੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਕਰਦੀਆਂ ਟਿੱਚਰ
ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਸਾਡੀ ਗਲੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛਨਕ ਛਨਕ ਪਈ ਵਾਂਗ ਦੀ
ਸੂਰਜ ਢਲਿਆ ਫੇਰ ਕੋਈ ਨਾ ਨੇੜੇ ਤੇਰੇ ਖੰਗ ਦੀ
ਫਿਰ ਛੱਡੀਆਂ ਦੇ
ਛੱਡੀਆਂ ਦੇ ਦਰਾਂ ਮੁਹਰੀਆਂ ਨਾ ਕੋਈ ਲੰਘਦੀ
ਛੱਡੀਆਂ ਦੇ ਦਰਾਂ ਮੁਹਰੀਆਂ ਨਾ ਕੋਈ ਲੰਘਦੀ
ਛੱਡੀਆਂ ਦੇ ਦਰਾਂ ਮੁਹਰੀਆਂ ਨਾ ਕੋਈ ਲੰਘਦੀ
ਕੋਠੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਦ ਤੂੰ ਬੱਲੀਏ ਧੁੱਪੇ ਵਾਲ ਸੁਕਾਵੇ
ਦੱਸਿਏ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਤੂੰ ਤਾਂ ਆਸ਼ਿਕ ਸੁੱਖਣੇ ਪਾਵੇ
ਨੈਣ ਅੰਗਾਰੇ ਅੱਗ ਦੇ ਤੇਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੇ ਹੱਸੇ
ਛਿੱਲ ਕਲਜਾ ਜਾਨ ਗੋਰੀਏ ਤੇਰੇ ਸੁਰਖ ਦੰਦਿਸੇ
ਨੀ ਫੇਰ ਤੇਰਾ
ਨੀ ਫੇਰ ਤੇਰਾ ਡੰਗਿਆ ਨਾ ਆਉਂਦਾ ਰਾਸੇ
ਫੇਰ ਤੇਰਾ ਡੰਗਿਆ ਨਾ ਆਉਂਦਾ ਰਾਸੇ
ਫੇਰ ਤੇਰਾ ਡੰਗਿਆ ਨਾ ਆਉਂਦਾ ਰਾਸੇ
ਸਾਰੀ ਬੋਤਲ ਪੀ ਕੇ ਮਿਤਰਾ ਹੁਣ ਮਾਰੇ ਲਲਕਾਰਾ
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਪਈ ਪਿੰਡ ਸੁੱਤਾ ਜਗ ਪਉਗਾ ਸਾਰਾ
ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ਮਿਲਣ ਦੀਆਂ ਪਿੰਡ ਬਿੜਕਾਂ ਰੱਖਦਾ ਯਾਰਾ
ਪਿਛਲੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਚਾਲ ਮਾਰਦੇ ਕੰਧ ਟੱਪ ਜਾ ਦਿਲਦਾਰਾ
ਵੇ ਪਰਸੋਂ ਨੂੰ
ਵੇ ਪਰਸੋਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆ ਜੂ ਸਰਦਾਰਾ
ਪਰਸੋਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆ ਜੂ ਸਰਦਾਰਾ
ਪਰਸੋਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆ ਜੂ ਸਰਦਾਰਾ
ਗਲ ਵਿੱਚ ਗਣੀ, ਕਣੀਂ ਝੁਮਕੇ, ਸਿਰ ਸੁਹੀ ਫੁਲਕਾਰੀ
ਲੱਗਦੀ ਏ ਅੱਜ ਹੈਪੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਭਰੀ ਕਿਆਰੀ
ਧਰਤੀ ਦੀ ਹਿੱਕ ਲੂੰਦਾ ਜਾਵੇ ਲਹਿੰਗਾ ਸ਼ੀਸ਼ੀਆਂ ਵਾਲਾ
ਦਿਲ ਵੱਟੇ ਦਿਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਨਿਜਾਮਪੁਰੀਆ ਕਾਲਾ
ਹਾਏ ਨੀ ਜਿੰਦ
ਹਾਏ ਨੀ ਜਿੰਦ ਵਾਰ ਦੰਗੇ ਆਪਣੇ ਬਣਾ ਲਾ
ਹਾਏ ਨੀ ਜਿੰਦ ਵਾਰ ਦੰਗੇ ਆਪਣੇ ਬਣਾ ਲਾ
ਹਾਏ ਨੀ ਜਿੰਦ ਵਾਰ ਦੰਗੇ ਆਪਣੇ ਬਣਾ ਲਾ
ਹਾਏ ਨੀ ਜਿੰਦ ਵਾਰ ਦੰਗੇ ਆਪਣੇ ਬਣਾ ਲਾ
ਹਾਏ ਨੀ ਜਿੰਦ ਵਾਰ ਦੰਗੇ ਆਪਣੇ ਬਣਾ ਲਾ