Letras
Hdyž rano woči wočinju, to zaspěwam sej z ptačinu
z trochu zawisću, dokelž sedźu tu.
Njemóžu wšak wotlećeć - jednorje křidła rozpřeztrěć,
před hidu a šěrym dnjom ćěkać směć.
Dźěło, nadawki a zamołwitosće
kóždy dźeń znowa zaběraja mje.
Lećeć nihdy nanihdy móc njebudu,
tola zabudu, zo móžu lehnyć so a sonić.
Hdyž w nocy w sonach ja leću
a ćěkam před realitu,
to dožiwju na njebju najrjeńše wokomiki,
kiž wodnjo nihdy njenańdu.
We hajku, lěsku zelenym, tam dźensa nocy budu spać
-potajnosće nocy wotkrywać.
Kaž rapak abo jandźel abo mjetelčka
so kolebać we wětře, hdyž mi kiwa zaso ćma.
Nanajrjeńši wokomik dnja dožiwju,
hdyž skónčnje zaso mojej woči začinju
a wotleću, so zanurju
do tamneho swěta, kaž bych čitał bajku.
Hdyž w nocy w sonach ja leću
a ćěkam před realitu,
to dožiwju na njebju najrjeńše wokomiki,
kiž wodnjo nihdy njenańdu.
Hdyž w nocy w sonach ja leću
a ćěkam před realitu,
to dožiwju na njebju najrjeńše wokomiki,
kiž wodnjo nihdy njenańdu.
Hdyž nazajtra ptačinu zasłyšu,
w realiće zaso přizemju.