Wieczny chłopiec

Nie mów o codzienności, bo mnie codzienność męczy

Prowadzi przez szarości, nie po stromym brzegu tęczy

Żyć nie chce zwykłym życiem, planowanym i statecznym

Bo co mi z niego przyjdzie

Oprócz nudy wszechobecnej

Ty mnie pozostaw wiecznym chłopcem

Daj mi się zwodzić na manowce

Ty mnie pozostaw wiecznym chłopcem

Bym jaki jestem zawsze był

Bo zmiany – to, są ciała obce

Na życie z kompromisów i na wybory głupie

Recepty nie przepisuj, ja jej nigdy nie wykupie

Dojrzałośc to przekleństwo – owoc, gdy dojrzeje, spada

I gdzie jest w tym szaleńśtwo

I gdzie pusta autostrada

Ty mnie pozostaw wiecznym chłopcem

Daj mi się zwodzić na manowce

Ty mnie pozostaw wiecznym chłopcem

Bym jaki jestem zawsze był

Bo zmiany to są ciała obce