Letras
Szukać szczęścia na ulicach tego miasta
To szukać igły w stogu siana na ruchomych piaskach
Chodnik odchody zdobią jak rodzynki w ciastach
Wszak nikt nie prosił, ale wiesz, że możesz je tu zastać
Nocą ten głaz pcham jak Syzyf, jak Atlas
To miasto przygniata jak sztanga na barkach
Co róg to Starbucks i Żabka, i Żabka, i Żabka
Paczkomat i suka na światłach, ja pierdolę
Wymiociny na kostce Bauma
Truj—, truje mnie wóda albo gruda Super-Pharma
Kont—, kontuzja mózgu, o terapię coraz trudniej
War—, wariuje w chmurach, aż się w nich zasnuje trauma
Szaf—, szafa grająca gra na loopie nutę diabła
Z ki—, z kim tu zatańczyć? Samotność, mój smutny standard (ohh)
Nie lubię tłoku, lecz człowiek to dusza stadna
Pod ciemną gwiazdą się smutny znów tłum upadla
Chłopy czerwone, jakby ktoś na mordę wylał wrzątek
One bezgotówkowe, lecz się Chrobry przyda w piątek
Królowe mączki, co druga nowa Iga Świątek
Toast za zdrowie i by się dobrze klikał content
Neony bledną, widzę morze czerni jak Kaukaz
Nie ma ucieczki, dziś Śródmieście jak Alcatraz
Pierwsze pijane pocałunki, WWA, znam was
Mięsień sercowy szczypie, od dekady mam zakwas
Morda nie szklanka, ale często są w kontakcie
Serce nie sługa, ale uwięzione w klatce
Robi się ciemno, barman uzupełnia lampkę
Życie nie bajka, czemu opowiadasz baśnie?
Nie bombonierka, więc nie szukaj w nim słodyczy
Serce nie sługa, ale trzyma je na smyczy
Życie nowelą, mojej nikt nie zechce czytać, huh
A czas to pieniądz, nikt mi nie chce go pożyczyć
Jest pierwsza w nocy, gdy znów tu siedzę jak słup soli
Przez papierosy mnie płuco lewe i mózg boli
Przysięgam, dosyć mam uzależnień, lecz cóż zrobić?
Brudna speluna, podwójna wóda i doomscrolling
Chcę iść do domu, nim stoczę się jak alkoholik
Lecz bez pardonu na feedzie mi się pojawia storik
To ona? To ona, i jakiś Pan Anonim
Uczyli na religii, by drugi nadstawiać polik
Lecz jak to robić, gdy widzę jej fotę z owym chłopem?