เมินซะเถอะ

เกิดมาจนนิดหน่อยไม่เท่าไรหรอก (ไม่เท่าไรหรอก)

ที่ว่าจนนั้นเราแกล้ง โธ่ไม่จริงหรอก (โธ่ ไม่จริงหรอก)

ก็เป็นหนี้นิดหน่อยไม่เท่าไหร่หรอก (ไม่เท่าไรหรอก)

ที่บางทีต้องอดก็ประหยัดหรอก (ก็ประหยัดหรอก)

ไม่ง้อใครจริงจริง หยิ่งเสียด้วย

จะให้เป็นคนรวย จะให้เลิกแกล้งจนน่ะเหรอะ

เชอะ เมินเสียเถอะ

เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ เมินเสียเถอะ

ก็มีหิวนิดหน่อยไม่เท่าไรหรอก (ไม่เท่าไรหรอก)

เข้าโรงจำนำบ๊อยบ่อยเพื่อแก้เซ็งหรอก (เพื่อแก้เซ็งหรอก)

ที่ไม่มีเพชรใส่ เพราะเบื่อไปเองหรอก (เพราะเบื่อไปเองหรอก)

อยู่โทรมโทรมเสียบ้างก็สบายหรอก (ก็สบายหรอก)

จะให้รวยเมื่อไรก็รวยได้

ไม่อยากรวยเองแหละนาย

เงินทองมันของนอกกาย

เชอะ เมินเสียเถอะ

เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ เมินเสียเถอะ

เกิดมาจนนิดหน่อยไม่เท่าไรหรอก (ไม่เท่าไรหรอก)

ที่ว่าจนนั้นเราแกล้ง โธ่ไม่จริงหรอก (โธ่ ไม่จริงหรอก)

ก็เป็นหนี้นิดหน่อยไม่เท่าไหร่หรอก (ไม่เท่าไรหรอก)

ที่บางทีต้องอดก็ประหยัดหรอก (ก็ประหยัดหรอก)

ไม่ง้อใครจริงจริง หยิ่งเสียด้วย

จะให้เป็นคนรวย จะให้เลิกแกล้งจนน่ะเหรอะ

เชอะ เมินซะเถอะ

เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ เมินเสียเถอะ

ก็มีหิวนิดหน่อยไม่เท่าไรหรอก (ไม่เท่าไรหรอก)

เข้าโรงจำนำบ๊อยบ่อยเพื่อแก้เซ็งหรอก (เพื่อแก้เซ็งหรอก)

ที่ไม่มีเพชรใส่ เพราะเบื่อไปเองหรอก (เพราะเบื่อไปเองหรอก)

อยู่โทรมโทรมเสียบ้างก็สบายหรอก (ก็สบายหรอก)

จะร่ำรวยเมื่อไรก็รวยได้

ไม่อยากรวยเองแหละนาย

เงินทองมันของนอกกาย

เชอะ เมินเสียเถอะ

เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ เมินเสียเถอะ

เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ เมินเสียเถอะ

เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ เมินเสียเถอะ