Dar Arezooye Tou

دلی به خون نشسته دارم ، دلی ز غم شکسته دارم

چو مرغ توفانِ، گذشته از جان، به کام توفانِ روم

نديده ام به بزم هستی، نه جوش می نه ذوق مستی

نديده شادی، به نامرادی، زکوی جانان روم

جدا از آن نگاه آتش خيزت، چو آتشي خاموشم

به یاد آن لبانِ شور انگيزت، چو مِی به ساغر جوشم

چو لاله ام که اشک شب جاي مي، به کام من مي ریزد

شراب غم بُود، که دست دوران، به جام من مي ريزد

اگر که روزي باز آيي، گذر در اين ره بنمايی، ياد گذشته ما

گل وگياه اين وادی، چون من بخندد از شادی، تازه شود ز صفا

عشق بي حاصل من، اکنون سوزد دل من در آرزويت

چون آه بي اثرم، فرياد رهگذرم، هر شب به کويت

اگر که روزی باز آيی، گذر در اين ره بنمايی، یاد گذشته ما

گل وگياه اين وادي چون من بخندد از شادي تازه شود ز صفا