Letras
Był rok dwa tysiące dwunasty
Pierwsze wąsy, prawo jazdy
W oczach jeszcze iskierki nadziei
Zanim zbladły, zanim zgasły
Idę rano po Solpadeinę
Stoi postać — jej głowa jest w dymie
Zwykle są tu staruszki i starcy
Nie sądziłem, że spotkam dziewczynę
Ona stała, w łapie dwa szlugi
Pierwszy zgasł, więc zapala drugi
Dym rozmywa się na momencik
Ta się na mnie gapi jak Kubrick
W sensie — postać z jego filmu, kojarzysz ten taki "Kubrick stare", nie?
Jak chłop stoi taki "mmm", wiesz, patrzy spode łba, nie?
No to tak mniej więcej
No ale wchodzę i staję w kolejce
Przy kasie babunia płacze w podzięce
Że te kropelki, co dali jej wcześniej
Sprawiły, że nie rozsadzają mięśnie
Dziewczyna wchodzi, już takie mam szczęście
Dalej się gapi jak przedtem
Kolej już na mnie, mówię: prze Pani, solpa w rozpuszczalnej tabletce
"Już pan tamto zużył? Był Pan w środę
To jest silny proszek, więc dać nie mogę
Są zasady, wie Pan, niech Pan dba o zdrowie
I mniej alkoholu, tyle Panu powiem"
Wychodzę stamtąd, mam serce w gardle
Co za farmaceutka — to jest fest nieładne
Wychodzi ona i ma w ręce siatkę
Wyciąga — nie no, pewnie zgadniesz
Nie, nie w Willi Art Deco
Nie w tropikach daleko
Nie nad Niemnem, nad rzeką
Zakochałem się pod apteką
Zakochałeś się pod apteką?
Zakochałem się pod apteką
Gdy jej popiół padał na beton
Zakochałem się pod apteką
Nie, nie w Willi Art Deco
Nie w tropikach daleko
Nie nad Niemnem, nad rzeką
Zakochałem się pod apteką
Zakochałeś się pod apteką?
Zakochałem się pod apteką
Gdy jej popiół padał na beton
Zakochałem się
Mówi tak: cześć, kupiłam Ci Solpadeinę
To totalnie dziwne, ale carpe diem
Jeśli dasz mi numer albo adres email
Wezmę Cię na lufkę albo randkę w kinie