Ta Logia Sto Harti

Ποτέ τα λόγια μην τα βάζεισ στο χαρτί

Γιατί πεθαίνουν αν δεν βγαίνουν απ' τα χείλη

Διπλά πονάνε αν δεν έχουν τη φωνή

Κι έτσι γυμνά με το βοριά γίνονται φίλοι

Μεσ σε δυο λέξεισ δεν τελειώνεισ μια ζωή

Σ' ένα χαρτί πωσ να χωρέσουν τόσα λάθη

Σκίσ' το και πέτα το και δώσ' μου ένα φιλί

Όταν τη γράφεισ δεν τη ζεισ πια την αγάπη

Αυτό το όχι που το στόμα δε θα πει

Αν θα το γράψεισ ο καημόσ θα με σκορπίζει

Θα το διαβάζω θα πεθαίνω κάθε αυγή

Αφού δε θα 'χω άλλο τι να σε θυμίζει