Letras
Kulaklarımda yolculukta, bu çığlıksa poetika
Karanlıkta gezintide bu ruhlar hayli mistikal
Tualsiz bir tablo mevcut eksenimde çok misal
Satırlar ruhun ürünü olduğu kadar politikal
Hangi koz benim? (Ha!)
Hangi koz senin? (Ha!)
Düşünen beyinler içinde acaba hangi mahzenin?
Hangi faşist ideoloji hükmünde evrenin?
Sanki ellerinde onca ordu kanlı ellerin
Gözlerin seyirci algıların kirlenirken
Katliam tanıdıklaştı bize ana haber bültenlerinden
Rapse bilinmeze yakılan belki tek ışıkken
Cihan kime teslim bizler umursamazlaşırken?
Yık tеmelden üzerinе kurulu bu kahpe oyunu
Vurdu boyunu korkak politikan ve ben de yaktım oyumu
Global alemlerde yok bu neslin her bir duyumu
İlk insan ol, mühim değil batı ya da doğu mu
Adımlar arşa bir kelam daha ve bir de melodi
Bir dramda yerle bir temelsiz tüm bakışların
Bomboş fikirler ambiyansı, dar fikir yolunda kan tuvallerin
Doğunca sil o belleğin yarım ve
Yerine çarpık çarkları
Töresel adaletinden bir çeyiz dolusu kanlı evlilik krampları
Otomatik silah ilahi bir gücün gözüyse
Yerel iraden yabani mevkiler peşinde
Sınırda, soyut savaş
Sinir nehirlerinde kan alışverişlerinde boş gidiş gelişler
Fakirlik oyunların içinde gösterişli sömürü
Kurak bir fantazi, gör bu şarkın öyküsü
Dön bir kendine düşüncelerde var olan cevap ne?
Ve hangi sual saldırır bu sistem üzerine?
Bizde var olan bu ruhsa var olan ne sende?
Sertti ünsüz harflerim bu yolda bilmesen de
Sorulan tüm suallerin cevaplarında titrek eller
Ardı maske yere bakar yürek yakar o gözler
Bantlanan ağızların nefes alışverişlerinde
Korku sefile hükmeder yenik düşer ümitler
Kes şu ipleri kır ki zinciri
Özgür olmanın yolunda koşar adım ayaklan, haydi yaylan!
Sallanan temellerin içinde tek mi kaldın
Yoksa yok mu saydın anla katliamdı yaşanan
Tek bi olasılıkla varsa tek amaçla yaşayacaksan
Tek çıkış kapın ölümse, tek kural budur savaş