Pomyłka

Nie będzie tak jak było, nie

To świat już nie ten sam

Wygasłe korytarze własnych marzeń

Żadna jarzeniówka tu nie miga, nawet już nie marzę

Dla jednych noce są niebieskie, dla innych czarne

My mamy pierwszą i zieloną noc razem

Ślepi w domino grają, mają same mydła

Kto pierwszy zdąży je położyć, ten myśli, że wygrał

W imię rozrywki podetniemy komuś skrzydła

Bo trzymasz go za rękę, ale patrzysz na mnie - inna

Czyjeś szczęście to czasami czyjaś krzywda

Przepraszam, że ci zmarnowałem życie, pomyłka

Rozmowa zawsze się zaczyna po trzech drinkach

Ma wiele wątków i urywa nagle w środku tyłka

Słowo koniec i gaśnie film

Ja leżę, ty wyczuwasz, że już chyba musisz iść

Klikam Ubera ci, chłodno trzaskają drzwi

Drogę do niego punkt na mapie pokazuje mi

Weź chociaż prysznic w domu, bo jesteś pełna mnie

Od przyjaciółki wracasz, komu mogłaś zryć tak łeb

Ta pewność siebie, wiedziałem, że cię mogę mieć

I skorzystałem z ciebie, chciałem, ale jest mi źle

Bo chociaż nie znam go, to czuję, kurwa, skruchę

Opowiedz mu szczegóły, niech zastrzeli mnie jak Zauchę

Użyłem cię, to nie dźwięk jego broni

Chyba byłem kiedyś nim, bo on nie strzela, a mnie boli

Z uczuć prawie wypłukani, nie pomoże potas

I to nie mały popyt sprawił, lecz za duża podaż

Więc teraz pokaż jak udajesz przed nim damę

Kochasz być karana poza domem, w domu jesteś panem

Widzę ten pattern, to jest schemat, pary takie same

Nigdy nie pukasz, ty otwierasz drzwi taranem

Mówiłaś: czułam, że się ruchasz dziko, byłeś planem

Muzyka cicho gra: Zaucha, sam zostałem

Nie będzie tak jak było, nie

To świat już nie ten sam

Miłość to nie miłość, nie

I łza to już nie łza

I łza to już nie łza

Czyjeś szczęście to czasami czyjaś krzywda

Pomyłka

Czyjeś szczęście to czasami czyjaś krzywda

Pomyłka

Nie będzie tak jak było, nie