Soms zit ik vast in de grijsheid van dit alles, kwaad op mezelf zonder dat er iets verandert
Kwaad op de wereld zonder dat het iets betekent, maar dat niks zeker is, in dit leven weet ik zeker
Weer een wijsheidstegel rijker. Ontvlucht je jezelf, kom je je eigen tegen, blijkbaar
Eigen regels? Nee, ik heb ze niet gemaakt, want als je denkt dat je er bent, loop je zo in die hinderlaag
En inderdaad, misschien iets te vaak bezig met de 'bigger picture
Maar het betekent meer dan maar wat zitten niksen
Het is alles wat ik ken en wat me kan bevrijden.. dus is het dat ook wat ik in dit leven zal verfijnen en kneden
Tot ik mij kan betreden en uiteindelijk weer weet te zijn in dit heden, dat is alles
Meer heb ik echt niet nodig, want als de stilte valt, worden zinnen overbodig
Ik adem in, en ik adem uit
Ik adem in, en ik adem uit
Soms zit ik vast in het niet kunnen loslaten.. van wat er was, en krijg ik niet meer in de gaten wat er nu is
Want nu is alles oké, het is enkel in het verleden dat we leden
En hoezeer we de toekomst willen grijpen, toch krijgen we ze niet beet
Want de toekomst van gisteren is vandaag al verteerd in het allesomvattende, maar amper te bevattende
Hier en nu, het leven, één mysterie maar, toch snappen we, wanneer er iets unieks gebeurt, wat alles overstijgt
Iets wat alle drukte wegdrukt, tot de lichtheid overblijft
Enkel liefde, geen geuren, geen kleurenparade, enkel zijn
Een afwezigheid van drama en de pijn
Want het drama hier op aarde is een spel dat wordt gespeeld, en eens ge leert erin te sterven
Weet je dat je het overleeft, dat is alles
En als je wilt, stappen we er samen in, de sleutel, supersimpel, het gaat van adem uit naar adem in
Dus ik
Ik adem in
En ik adem uit
Ik adem in
En ik adem uit
Ik adem, ik adem
Ik adem, ik adem in
Ik adem uit
Ik adem, ik adem
Ik adem in, ik adem uit