DeVaaNa

کدی خوده بازم زیبا که بگردی پشت نفر بعدی

دائم داری خالی سیاه د روی که هست مثل برف سفید

پیدا کدی آدم ناب پس از یک عالمه گدودی

بچه مثه جان(ی) سینا توهم مثله فیلتر اسنپ چتی

بچه کده بازم صداره غور

(الا توهم ای قسمی گپ زدی)

اندیوالایش کدن دورش پر

میگن اچه چیز رقمی گپ ددی

تا دیروز بودی خودمختار٫ نپرسم کی باشه دور و برت

مه خو دائم سرم د کار چی بفامم که چی است د خیر و شرت

مه نه عاقل و خالقم

مه نه عاشق و صادقم

مه نه حافظ و ناطقم

مه نه یاسر و صادقم

مه نه هادی و قایقم

مه نالایق لایقم

مه از باطنم فارغم

مه هر دم راه و ساعتم گم

مگم هر چی بگذره

از قبل هرچند غمم بیشتره

سردرگم سر نوشتم بد

نامرده مگم هر کی پیش نره

از خوبی کدن سر د سر فره

د حور بودن هستن پیش پرک

میخوایم باشم آدم ناقص

ترک کدم رد هرنوع فرشته تره

ازی به بعد ازی به بعد

میشم کت دوربریایم

غریبه تر غریبه تر

چون فرش میکنن پل د دم پایم

بنی بشر بنی بشر

یعنی چی وقتی د شهرم غریبم

عجیب و غریب تر از هر نوع

غم خودم بره خودم خریدم

همیش کدم پشت گپ مردم

هر نیش زدن کدم مه تحمل

از پیش خود کدن هر گپه جور

جنبه اش نیست یک صدم یک مور

کم و بیش باید بتم خوده کم شور

شب پیش شدم غرق آب کم شور

عجیب نیست پرم از تنفر

از بیخ بوده بیخم پر تزلزل

نشان بته خوده کیستی

نشان میتم خوده کیستم

نشان بته خوده کیستی

نشان میتم دیوانه استم

د ای جماعت پر حماقت بی صداقت

پر از مردمان آگاه

به مه بگو دیوانه

د ای جمع کد کس نیستم راحت بی رفاقت

هر محیط است مثله دادگاه

به مه میگن دیوانه

دور و بر همه هستن معتبره

و هستن از هر چیز خبره و

همیش به مه میگن دیوانه

خیلی وقت دلم میشه برم سفر

تا نبینم دیگه نفر

کم کم واقعا میشم دیوانه

میگن دوست دارن باشه خنده روی لبم

چون حوصله ندارن که بپرسن چی استه غمم

میکنن تاکید دائم میگن گرمه دمم

نمیفامن حرارت چیست چون نزدن دست به تبم

یگان تا هم هستن مثل باگ گیر د مذهبم

چون فکر میکنن میتانن بتن ای قسمی عذبم

خائنین پنهان با نقاب صد گپ جور کدن از گپم

کاری کدن مه هم کم کم دست بشویم از عصبم

چی یک جامعه یی همه پشت جامه ییم

کلگی ما نابغه ییم وقتی غرق طعمه ییم

همه به فکر طاقه ییم حتی وقتی جوره ایم

تا که میشه فاتحه یی همه فکر قورمه ایم

چی یک جماعتي همه پشت دالریم

بروز میتیم خشونت تا نشان بتیم ما نریم

سر اختلاف بین مردم همه داوریم

میتیم مردمه د فاک تا که خودما نریم

د ای جماعت پر حماقت بی صداقت

پر از مردمان آگاه

به مه بگو دیوانه

د ای جمع کد کس نیستم راحت بی رفاقت

هر محیط است مثله دادگاه

به مه میگن دیوانه

دور و بر همه هستن معتبره

و هستن از هر چیز خبره و

همیش به مه میگن دیوانه

خیلی وقت دلم میشه برم سفر

تا نبینم دیگه نفر

کم کم واقعا میشم دیوانه

میتن شعار عشق به عشق و شهوتشان

رسم است بره همبستری قوم ره کو دعوتشان

اگر داری پیسه بته زنه به همه نشان

گرنه که بته افراده ساده ره تیز گپشان

باور دارن و عاشقن و دائم ان پای هم

باور دارن عاقلن و بالغن کاملا

باور دارن با دقت و نابغه ان

واقعا؟

باور دارم حالی هم حامله ان

فاتحه

نمیخوایم بزنم گپه بی پرده

اوپس

گپم دو معنی داشت بینش خنده و درده

کسی نمیتانه ببینه درد ره د خنده

صدها در د دور و برو درا هر طرف بنده

اینجه ساقی برت همیش نزدیک تر از رفیقه

دروغ حقیقی تره از گپه حق و حقیقت

اینجه لطیف شده بد فعل و بد فعلم شده لطیف

دیگه از خودما نیست افکار و سبک و سلیقه

میکنن گپه کورکورانه تایید

جنگه سر عید سعید

و بعد به مه بگو دیوانه

دائم فکر انارای های سعید

باز میگن از ماست بعید

و بعد به مه بگو دیوانه

سر قدرت دادن صدها شهید

هنوز هستن د جنگ شدید

کدن مملکته ویرانه

د خوشی میشن د هر لحظه سهیم

مگم د غم نیست شریک

میشن کامل کدت بیگانه

دیوانه

دیوانه

دیوانه

دیوانه