ZenOn

Zenon długo się szukał i nie bardzo się znalazł

Praktykował mindfulness, wiosną jogę uprawiał

Chociaż bardzo się starał, zawsze coś mu nie wyszło

I bez cienia nadziei patrzył w cienistą przyszłość

Na terapię Zenon idź

Kto wie, może pomorze ci

Na terapię Zenon idź

Przecież nie zaszkodzi

Na terapię Zenon idź

Kto wie, może pomorze ci

Na terapię Zenon idź

Przecież nie zaszkodzi

Z Milanowa na Pragę przeniósł się organicznie

By nad Wisłą z naturą zintegrować się ściśle

Ayahuasca, szamani, szałas potu nie pomógł

Zenon bardzo powili się szykował do zgonu

Na terapię Zenon idź

Kto wie, może pomorze ci

Na terapię Zenon idź

Przecież nie zaszkodzi

Na terapię Zenon idź

Kto wie, może pomorze ci

Na terapię Zenon idź

Przecież nie zaszkodzi

W końcu rady posłuchał, poszedł do gabinetu

Nagle zmysły postradał z miłosnego impetu

Zenon odzyskał wigor, się zakochał w terapeutce

Ona też się zakochała, nie jest terapeutką więcej

Na terapii Zenon był

Skoro on mógł, teraz będziesz ty

Na terapii Zenon był

Chyba ci nie zaszkodzi

Na terapii Zenon był

Skoro on mógł, teraz będziesz ty

Na terapii Zenon był

Chyba ci nie zaszkodzi

(Zenon!)

(Zenon, no chodź)