FOTOMODELKI

Fotomodelki wczoraj wyszły na miasto

Oznacza tyle to, że nadchodzi wiosna

Jeszcze niedawno było ich na lekarstwo

Lecz nacierają na Warszawę jak chłosta

Oto idą, a ich szpilki — niby wrzący nóż w masło

Wbijają w chodnik się do rytmu pieniądza

Po pasach wte i wewte wiją się gładko

Jak po pościeli, prawie dochodzi, no ale nie dojdzie do końca, uh

Ciemnieje aura bladoróżowych kończyn

Oznacza tyle to, że wiosna się kończy

I powinieneś za tą wiosną list gończy

Może wysłać, ale niestety lato w głowie Ci mąci

Ona pachniała szlugiem i perfumą Givenchy

Pijała wódę z wyciskanym sokiem z limonki

Ona lubiła, grając w Monopoly, się złościć

Gdy oponent na Krakowskim stawiał hotel i domki

Na kacu piła rosół, nie Oshee

A w radiu leciał wtedy Gotye, nie Doechii

W Efesie mięsa brała podwójną porcję

No i stale pożyczała moje ciuchy i książki

Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?

Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich

Widzę stare twarze i wyblakłe foty

Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych

Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?

Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich

Między nami już się raczej nie spotkamy, sorry

Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych

Fotomodelki osierociły miasto

Oznacza tyle to, że nadchodzi jesień

Chciałbyś, jak one, gdzieś w tropiki już wiać stąd

Lecz znasz tę śpiewkę, gdy zawodzi kieszeń

Jak chcę orientu, to se odwiedzam Sapko

Prócz tego czuję się w Warszawie jak więzień

Gdy patrzę w twe oczy, tak zmęczone małpką

Myślę, że Polska to jedna wielka izba wytrzeźwień

Z przedmieścia spływa swąd spalonych śmieci

Oznacza tyle to, że jesień umiera

W głowie mam chaos nieskończonej powieści

I nie wiem, w którym roku jestem już teraz

Ona śpiewała najebana Budkę Suflera

Godzinami wykładała mi o długach Gesslera

Ona — buzia modelki, ale dusza menela

I się wzrusza na kacu, kiedy puszcza "Que Sera, Sera"