Letras
روﺯ به روز میشه درد روز افزون،
شخص مظلوم میشه اصل مضمون
مردم هم شدن درگیر حاشیانه و
کم کم فراموش میشه اصل موضوع
تبدیل شدن همه دوست هایم به دشمن
ضریب شخصیت شده موبایل هوشمند
بر مه داشتن مادیات رنجه
ولی نزدیک ترین کس ام مادیات سنجه
میشنوم روزی صد تا کنایه
حتی برادرم داره ازم صد تا گلایه
که چرا نیست اسباب زینتی د خانه
آبروی ما میره چون حاجی فلانی مهمانه
زن حاجی شروع کرد به مقایسه
از فرش بگیر تا سقف بالای سر
ولی از ایی موضوع گذشتم راحت
چون فرق بین ما هست پولدارا خوبن و ما بد
مه از اشتوکی چانس نداشتم خوده با مه مقایسه نکو
تو خوبی و ما بد
مه پدرم کارمند هست ولی پدر تو میلیونر
تو خوبی و ما بد
مه لباسم ساخت چین و از تو مارک دیور٫ چون
تو خوبی و ما بد
تفریح ام سالی یکبار قرغه ست ولی از تو اروپاست٫ چون
تو خوبی و ما بد
مه و تو بین خود داریم زیاد تفاوت
عدالت اجتماعی و ای گپا کجا بود
تو ۳۰ سالت شده ودستت د جیب پدرت
از پدر میگیری میندازی د جیب نفری
مه نه پیشم نفری و نه پشتم نفره
دارم ترس از قانون تو میخری حوزه ره
ما میریم سر کار شش روز از هفته ره
هر چند دفتر داری میری فقط شنبه ره
بری خود تو داری یک نوع ریاست
ما به تو نمیرسیم تو خوبی و ما بد
بری نان میکشم صد نوع ریاضت
تو از سود نان میخوری چون تو خوبی و ما بد
مه از فقر کدم ترک تحصیل تو دوکتورا داری
چون تو خوبی و ما بد
توره میبینم میرم تحت تاثیر٫ تو ماره نمیبینی
توخوبی و ما بد
مه از اشتوکی چانس نداشتم خوده با مه مقایسه نکو
تو خوبی و ما بد
مه پدرم کارمند هست ولی پدر تو میلیونر
تو خوبی و ما بد
مه لباسم ساخت چین و از تو مارک دیور٫ چون
تو خوبی و ما بد
تفریح ام سالی یکبار قرغه ست ولی از تو اروپاست٫ چون
تو خوبی و ما بد
بری خود تو داری یک نوع ریاست
ما به تو نمیرسیم تو خوبی و ما بد
بری نان میکشم صد نوع ریاضت
تو از سود نان میخوری چون تو خوبی و ما بد