Yaaro Ucchikilai Meley

யாரோ உச்சி கிளை மேலே குடைப்பிடித்தாரோ

அது யாரோ பெரும் மழைக்காட்டை

திறக்கும் தாழோ

யாருமின்றி யாரும் இங்கு இல்லை

இந்த பூமி மேலே

தன்னந்தனி உயிர்கள் எங்குமில்லை

பேரன்பின் ஆதி ஊற்று

தரனனன்னே நன்னே நானா

அதை தொட்டித்திறக்குது காற்று

தரனன்னே நன்னே நானா

அடி தரையில் வந்தது வானம்

தரனன்னே நன்னே நானா

இனி நட்சத்திரங்களின் காலம்

தரனன்னே நன்னே நானா

காட்டில் ஒரு குறு குறு பறவை

சிறு சிறு சிறகை அசைக்கிறதே

காற்றில் அதன் நடனத்தின் ஓசை

கைகளை நீட்டி அழைக்கிறதே

காலம் அது திரும்பவும் திரும்புது

கால்கள் முன் ஜென்மத்தில் நுழையுது

பெண்ணே நீ அருகினில் வர வர

காயங்கள் தொலைகிறதே

அடி கண்ணீரில்

கண்கள் மறையும்போது

நீ வந்தாயே

உன் தோலில் நானும் சாயும்போது

நீ என் தாயே