Letra që S'u Dërgua

Letra që S'u Dërgua

E mbajta letrën që s'të çova kurrë

N'sirtar të zemrës, të mbështjellë me mall

Fjalët ishin të thjeshta, pa bujë

Po mbetën pa zë, si lot që s'ra në ballë

Ti s'e dije, po unë t'shkrova çdo natë

Në mendime që rridhnin si shi mbi dritare

Një dashni që nuk bërtet me fjalë

Po të ndjek gjithkah, si një hije e bardhë

Ndoshta jeta na ndau pa mëshirë

Si një tren që s'kthehet mbrapa kurrë

Po kur fryn era n'perde t'harrimit

Unë ende shoh emrin tënd te ajri I turbullt

Ti s'e dije, po unë t'shkrova çdo natë

Në mendime që rridhnin si shi mbi dritare

Një dashni që nuk bërtet me fjalë

Po të ndjek gjithkah, si një hije e bardhë

S'ka nevojë me t'pa, me t'ndje është mjaft

Letra ime flet, edhe pse s'arrin askund

Se ndonjëherë, edhe heshtja dashuron

E një zemër mban më shumë se një fund

Ti s'e dije, po unë t'shkrova çdo natë

Në heshtje, në shpresë, n'atë botë pa kthim

Një dashni që s'u lexua kurrë

Po jeton si këngë, në çdo tingull tim.