Katinio

‘Κεί κάτω στα καλάμια

Κάθε σούρουπο η κατινιώ

Απάνταγε μια λάμια

Στο ποτάμι κοντά στον πηνειό

Προβατάκια κατσικάκια με μια κλάρα η ορφανή

Αψηφώντασ τα ρυάκια οδηγούσε στο παχνί

Και είπε κάποιο βράδυ τησ λάμιασ η φωνή

Κατινιώ κατινιώ σού το γράφει το ριζικό σου

Κατινιώ κατινιώ να μην πάρεισ ούτε γέρο ούτε νιο

Ω ω ω ω έκαμεν η κατινιώ ω ω ω ω έκαμεν κι η ηχώ

Μεγάλωσε στη στάνη ψυχοπαίδι ξανθή κατινιώ

Του μπάρμπα τησ του γιάννη όταν έμεινε δίχωσ γονιό

Στο χορό στο πανηγύρι που την πήγαν μια λαμπρή

Μόλισ τέλειωσαν οι γύροι τη ζητήσαν' δυο γαμπροί

Μ' ακούστηκε το δείλι τησ λάμιασ η φωνή

Κατινιώ κατινιώ σού το γράφει το ριζικό σου

Κατινιώ κατινιώ να μην πάρεισ ούτε γέρο ούτε νιο

Ω ω ω ω έκαμεν η κατινιώ ω ω ω ω έκαμεν κι η ηχώ

Αγάπαγε να πάρει τον πιο νιο η ξανθή κατινιώ

Πανώριο παλληκάρι μα χαλάστηκε το προξενιό

Γιατί η θειά τησ η κρουστάλω το 'μαθε όλο το χωριό

Επροτίμησε τον άλλον που ήταν τσέλιγκασ με βιο

Κι ακούστηκε και πάλι τησ λάμιασ η φωνή

Κατινιώ κατινιώ σού το γράφει το ριζικό σου

Κατινιώ κατινιώ να μην πάρεισ ούτε γέρο ούτε νιο

Ω ω ω ω έκαμεν η κατινιώ ω ω ω ω έκαμεν κι η ηχώ

Αρχίσαν' τα νταούλια θα 'ρθει νύφη ξανθή κατινιώ

Με βιόλεσ και με γιούλια θα τη ράνουνε με το στανιό

Κι ένασ τσέλιγκασ προσμένει για την άδικη χαρά

Η νυφούλα στολισμένη ξεψυχά μέσ' στα νερά

Κι η λάμια μοιρολόγια τησ ψάλει τρυφερά

Κατινιώ κατινιώ σ' το 'χε γράψει το ριζικό σου

Κατινιώ κατινιώ να μην πάρεισ ούτε γέρο ούτε νιο

Ω ω ω ω δύστυχη κατινιώ ω ω ω ω δε θα πει πια κι η ηχώ