Letras
O ασημόραχοσ γορίλλασ σε ενήλικο άντρα μάτια χείλη λάβα
Πλάνο τράβα εκπέμπω λευκή αύρα
Φοράω μαύρα φωναζε με κάρμα πάντα φρέσκο πράμα
Πάντα σκληρό κράμα ευχή και κατάρα
Καταστρέφω κατά πανω τουσ την κάνη στρέφω
Τρέφω για τον κόσμο μου μια ελπίδα
Σαν οβίδα σαν ακτίδα φωτόσ μετά την καταιγίδα
Στην οδό που κατοικεί ο πληθυσμοσ η οδόσ παγίδα
Τα μάτια μου καθρεύτησ κάπιοι είδαν την κοινωνία τουσ αστεία τη βία
Κρύα την πολυκατοικία τουσ η ανθρωπιά σκοτώνεται
Η ανθρωπιά θυσία τουσ μετα την τσέπη στην καρδιά παγώνουν τα ταμεία τουσ
Δάκρια διαμάντια σε βαθειά σκοτάδεια το μελάνι μου χρυσό καράτια
Ακολούθησε τα χνάρια τα όνειρα φτωχών τησ μάνασ δάκρια
Μου άφησαν σημάδια έχε το νου στα μάτια ξεχωρίζουν τα παλικάρια
Οι πράξεισ σου θα μείνουν όχι το τι θα πείσ
Τα λόγια είναι φτώχια αν δεν είσαι συνεπήσ
Τα μάτια σου θολώνουν δεν είσαι ειλικρινήσ
Τον πούλο λογο τιμήσ δεν έχεισ λόγο τιμήσ
Οι πράξεισ σου θα μείνουν όχι το τι θα πείσ
Τα λόγια είναι φτώχια αν δεν είσαι συνεπήσ
Προδώθηκεσ νωρίσ μ'αλλον είσαι ασεβήσ
Τον πούλο λογο τιμήσ δεν έχεισ λόγο τιμήσ
Ζούμε δύσκολα χρόνια βρώμικα πέτρινα ύποπτα
Μαθημένοι ψημένοι βρίσκουμε λύσεισ σε προβλήματα
Ο ιστοσ τησ αράχνησ μη τον ψάχνεισ
Παντού μπλεξίματα η ζωή μασ τζόγοσ όντωσ σε παράνομα στοιχήματα
Αποψε γράφω με σχήματα καθαρό lsd
Οι λέξεισ μου άγρια κύμματα αν πλεύσεισ ταξίδι πειρατών
Τα μαύρα πανιά τα νερά μασ βαθειά είδαμε πολλά
Στα μάτια μασ ουλέσ πληγωμένων καρδιών
Το τσιμέντο η ζούγκλα με πνίγει επείγει να στο πώ
Σφίξε τη γροθιά κράτα γερά αν είσαι καλά θα είμαι και εγώ
Εκτιμώ το σ'αγαπώ μα όχι από χείλια πονηρά
Οι άνθρωποι ξέρουν να γενναν και να σκοτώνουν όνειρα
Παντοτινά σε έμενα πρώτα πρότεινα να ζήσω
Τ οφόβο το μίσοσ τη θλίψη μου αφήνω πίσω
Το χαμόγελο όπλο μου να το οπλίσω να ρίξω στο γκρίζο
Το ξεκαθαρίζω πίσω δεν γυρίζω
Οι πράξεισ σου θα μείνουν όχι το τι θα πείσ
Τα λόγια είναι φτώχια αν δεν είσαι συνεπήσ