Sarab

چیه این خون که تو رگهای منه

چیه این غم که رو لبهای منه

چیه این سکوت بی جا که لبام

نمیخواد با کسی حرفی بزنه

دنیامون مثل سرابه آدما

آرزو نقش بر آبه آدما

دیو غصه باز نشسته رو به روم

هر چی حرفه گره خورده تو گلوم

رو لیوان جای لبام به من میگن

حیف از این عمری که تو کردی حروم

وقتی چشمام جاتو خالی میبینه

دلم از جا کنده میشه تو سینه

دل من هوای گریه میکنه

وقتی تنهایی کنارم میشینه

دنیامون مثل سرابه آدما

آرزو نقش بر آبه آدما

دیو غصه باز نشسته رو به روم

هر چی حرفه گره خورده تو گلوم

رو لیوان جای لبام به من میگن

حیف از این عمری که تو کردی حروم

با تو بودم بی تو مردم میدونم

چوب سادگیمو خوردم میدونم

ولی با خنده سراغم اومدی

روزو دست شب سپردم میدونم

دنیامون مثل سرابه آدما

آرزو نقش بر آبه آدما

دنیامون مثل سرابه آدما

آرزو نقش بر آبه آدما