Letras
شدیم غرق توی امتداد شب
تو انحلال درد
یه احتمال بد
یا انفعال سرد
بودی یک اشتباه سخت
گرفتی قلب و نموند حسه واسه من
فاصله بی رحم بوده قصه واسه من فقط
شاید واسه استفاده هم
نفسم هر جا بودی تنها وایسا برسم
آسمون شهر تار می شه، دلت تنگ
چشاته رو ابرا باشی تو یه شب بام
نمیریزن اشکات، شدی مث سم
هر جا بودی تنها وایسا برسم
آسمون شهر تار می شه، دلت تنگ
چشاته رو ابرا باشی تو یه شب بام
نمی ریزن اشکات چیه قلقم
شاید فکر کنی مثل غریبم
کل سالو بالا بودیمو به عشق پریدن
ازم عصبی ای ولی 2تا چشات نمی گن
چون که دیر رسیدی پیشم و این ساعتا بی رحمه
اگه خوابت نمی بره، شد این رابطه بی ربط
چشای تو نبود واسه کسی، نه
الان بین من و تو رو فقط فاصله می فهمه
یه روزی می رم واست خاطره می شم
اگه دور می زنی منو، داری عشق پریدن
پر می کنی شاتو، هنو غدی شبیه قبل
زل زدی تو چشام و این بار آخره
وقتی رفتمنه، سه تا کام و سرفه زدی بعدش
اگه نیومدمم برو، کسی نمی فهمه تو رو
مثل دیوونه ها مستی پیکا چپ می شن هی جلوت
زدم زیرش، آتیشیه کل رول گل
با اون خوبی ولی پیش من یه غد خل تخس
از این دنیا چی می خوای سر تو می رن فیریکام
میاد تو سرم لیریکام
می کنین طرف با چیا
تو مثل توهمیا
من مثل بدالکلیا
خونه سرده، می خوام بیای بازم بغل کنیم
شیکوندم هفت هشت تا لیوان ولی بازم خوب نشد حالم
می رم این خطا رو تو تنهاییا دوتا دوتا
سینه تو شده پر حرف و سینه منه پر دود
ولی بازم دل گرفت بیا دم صبح زود
نفسم هر جا بودی تنها وایسا برسم
آسمون شهر تار می شه، دلت تنگ
چشاته رو ابرا باشی تو یه شب بام
نمیریزن اشکات، شدی مث سم
هر جا بودی تنها وایسا برسم
آسمون شهر تار می شه، دلت تنگ
چشاته رو ابرا باشی تو یه شب بام
نمی ریزن اشکات چیه قلقم
تو می دونی الان بالایی کولی
با کیا خوبی وقتایی که نامیزونی
بزن بشکونش قلب منو تا می تونی