Yokluk Sahnesi

Yokluğun bu sahnenin en eskimiş metaneti

Velakin hangi satıra yazsam, karalasam seni

Ve ilk perde bu gece, son deminde yine de sen

Kapandı yüzüme düşlerim üşürken, ah bir bilsen

Yokluğun bu sahnenin en eskimiş metaneti

Velakin hangi satıra yazsam, karalasam seni

Ve ilk perde bu gece, son deminde yine de sen

Kapandı yüzüme düşlerim üşürken, ah bir bilsen

Beni bir benden aldın, seni bir bana ver

Bu perde keskin bir essin o rüzgar

Bilir misin? En karanlık nöbetleri içime bırakır

Ah kelamın en keskin vurgusuyla ölsem derim

Dokundukça acır sayfalar kanasın bırak

Beni yok eden hayatımsa yaşatan mısralar

Senaryolar uçuşsa aklımda bir mezar ki

Sahnemin ortasında başında melekler ağlar

Kanatlarım bir nisroc değme rüzgarı dağılsın

Sensizliğin sahnesinde özgürlük bağışlasın

Herkes masumdur doğru herkes melek sanar kendini

Göz yumduğu her günahının bedelini

İntikam der alır yürekte bin cinayet

Dışarıda yoz bir kozdur sevgi, analiz et ve izle

Bu sahnedeyse eskimiş değerlerin içinde iki yürek

Işıklar ve perde işte son sahne

Yokluğun bu sahnenin en eskimiş metaneti

Velakin hangi satıra yazsam, karalasam seni

Ve ilk perde bu gece, son deminde yine de sen

Kapandı yüzüme düşlerim üşürken, ah bir bilsen

Yokluğun bu sahnenin en eskimiş metaneti

Velakin hangi satıra yazsam, karalasam seni

Ve ilk perde bu gece, son deminde yine de sen

Kapandı yüzüme düşlerim üşürken, ah bir bilsen

Yalnız değilim düşüncelerle bir başımayım

Sağ elimde resmin soldaysa şarabım

Cılız bir ümitle besledim düşlerimi

Kırık bir kapıdan sızan ışık misali

Kaosta nefes gibi, tek noktada sesim

Sesim yankılanır senin sokağında

Senin yanında olmak istiyorum, olmuyor

Diyorsun ki ağlama inatla ağlıyorum

Belki acıyorsun belki de hislerinde vicdan boy gösterdi

O gözleri bulamam hiç bir gözde

Soruları çöz de, sorunlar yok olsun

Yoksan varsın olsun, kalbim kör olsun

Pas tutar duygularım kabrimde görüşürüz

Kısır döngü kaderim sen de çekip git

Kalbe dayadım hançeri, işimi bitir

Ben ölüyorum bir ara kalbimi getir

Yokluğun bu sahnenin en eskimiş metaneti

Velakin hangi satıra yazsam, karalasam seni

Ve ilk perde bu gece, son deminde yine de sen

Kapandı yüzüme düşlerim üşürken, ah bir bilsen

Yokluğun bu sahnenin en eskimiş metaneti

Velakin hangi satıra yazsam, karalasam seni

Ve ilk perde bu gece, son deminde yine de sen

Kapandı yüzüme düşlerim üşürken, ah bir bilsen

Yokluğun bu sahnenin en eskimiş metaneti

Velakin hangi satıra yazsam, karalasam seni

Ve ilk perde bu gece, son deminde yine de sen

Kapandı yüzüme düşlerim üşürken, ah bir bilsen