Lęki

Jebane lęki dzięki wcale ich nie chcę

Rozmawiam z demonami złapały mnie w swoje kleszcze

Mam to jak Chada i Bezczel a jestem sporo młodszy

I tylko ten jeden Bóg wie jak to się tu dla mnie skończy

Zaklęcia voodoo klątwy to czarna magia

Która wciąż mi nie pozwala wydrapać się z tego bagna

To prawda to szczera prawda jestem na smyczy

I myślę tak o tym wszystkim gdy siedzę po ciemku w ciszy

Choć wewnętrzny głos krzyczy ja wcale nie słucham

Znów wlewam zimną wódkę którą poprawiam do bucha

Już chuj nawet w te płuca mam swoje alter ego

Które każe wciągać kreski i wciąż namawia do złego

Mało tego siedzę z kolegą i jest mi dobrze

I tak czuję że ten melanż zakończy chyba mój pogrzeb

Tylu ludziom pomogłem powiedz jak sobie pomóc

Najgorsze że te lęki najczęściej nachodzą w domu

Wrażenie mam jakbym leciał w otchłań ciemności

Zatracam z rzeczywistym światem

Nie potrafię się wyrwać ze szponów niemocy

W głowie głos nie chcę tak skończyć Boże

Z góry umysł z góry myśli będę walczył do utraty sił

Nadal nie mogę usnąć ciężar myśli mnie przygniata

Brakuje tchu z nut co za koszmar

Zimnego potu krople spływają mi po skroniach

Dziś dokucza mi niepokój i nie dostrzegam słońca

I choć nie ma tu nikogo obok czuję jakby ktoś mnie trącał

Znowu nie śpię patrzę w sufit bracie widzę tylko ciemność

Pieprzone demony znowu straszą mnie od wewnątrz

Ściszam to wciskam stop zewsząd zagrożenie czuję

Boże drogi boję się że to mnie w końcu zdominuje

Stoję na rozstaju dróg i czekam co się stanie

A do tego jeszcze nie opuszcza mnie to skrępowanie

Chory stan nie ma co w dali coś tam szepcze miasto

Biorę łyk powietrza lecz i tak nie mogę zasnąć

Nic nie jestem w stanie zrobić czuję ten cholerny dramat

Nie pomogą tu żadne półśrodki waleriana

Dręczę się czuję lęk wszystko źle oceniam

Chociaż sytuacja nie ma wcale znamion zagrożenia to

Pocę się mam już dość męczę się człowieku

A na domiar złego drażnią mnie zakłócenia oddechu

Wrażenie mam jakbym leciał w otchłań ciemności

Zatracam z rzeczywistym światem

Nie potrafię się wyrwać ze szponów niemocy

W głowie głos nie chcę tak skończyć Boże

Z góry umysł z góry myśli będę walczył do utraty sił

Nadal nie mogę usnąć ciężar myśli mnie przygniata

Brakuje tchu z nut co za koszmar

Zimnego potu krople spływają mi po skroniach

Zazwyczaj kołyszą do snu ale nie dzisiaj na pewno

Na koniec zawsze zostają one dwie cisza i ciemność

Czy to jeszcze noc czy to już prawie dzień

Czy to kurwa rzeczywistość czy tylko na jawie sen

David Lynch nerwy w klin czy to ja jeszcze wciąż

Nic tak jak paranoja nie potrafi w kleszcze wziąć

Roznosi się ciche echo w krętych agonii ulicach

Demony są za blisko żeby teraz o nich pisać

Anioł Stróż dzisiaj o mnie nie pamięta

Chociaż składam do modlitwy dłonie i pokornie klękam

Noc nie daje snu znów cierpię na insomnię

W lękach martwej ciszy krzyk który tak potwornie nęka

Błądzę po swoim umyśle słyszę tam głosy

Moje życie to wielki kawałek gówna mam dosyć

Mój wewnętrzny głos prosi weź o siebie zadbaj

Ale to wciąż trudniej zrobić niż powiedzieć prawda

Wrażenie mam jakbym leciał w otchłań ciemności

Zatracam z rzeczywistym światem

Nie potrafię się wyrwać ze szponów niemocy

W głowie głos nie chcę tak skończyć Boże

Z góry umysł z góry myśli będę walczył do utraty sił

Nadal nie mogę usnąć ciężar myśli mnie przygniata

Brakuje tchu z nut co za koszmar

Zimnego potu krople spływają mi po skroniach/