ถ้าเป็นเธอคนเดิมก็คงดี
คนที่เคยนั่งตรงนี้
ไม่มีเหตุผล ไม่มีเหตุผลใด
แค่อยากให้เชื่อว่านั่นคือเธอ (ว่านั่นคือเธอ)
แค่บางที บางทีเท่านั้น
ตัวเองอาจจะยิ้มออกมาได้อีกครั้งนึง
เธอไม่พูดอะไร แค่เปิดประตูออกไปช้าช้า
พร้อมกับฮู้ดตัวเดิมที่เธอใส่ทุกเวลา
เธอหยุดอยู่ตรงนั้น เริ่มใส่หูฟัง
ไม่นานก็หายไปจากสายตาฉัน
ตัวเองก็รู้ ว่ามันไม่มีทาง
แต่ใจก็ยังวาดภาพเธอขึ้นมาใหม่ทุกครั้ง
ถ้าเป็นเธอคนเดิมก็คงดี
คนที่เคยนั่งตรงนี้
ไม่มีเหตุผล ไม่มีเหตุผลใด
แค่อยากให้เชื่อว่านั่นคือเธอ (ว่านั่นคือเธอ)
แค่บางที บางทีเท่านั้น
ตัวเองอาจจะยิ้มออกมาได้อีกครั้งนึง
เธอถามฉันว่าใช่แมวจรตัวเดิมไหม
ตัวที่เคยเดินตามเธออยู่ทุกวัน
ฉันเลยหยุดคิดแล้วเดินไป
แต่สุดท้ายก็ไม่กล้าพูดว่าเป็นตัวนั้น
ตัวเองก็รู้ ว่ามันไม่มีทาง
แต่ใจก็ยังวาดภาพเธอขึ้นมาใหม่ทุกครั้ง
ถ้าเป็นเธอคนเดิมก็คงดี
คนที่เคยนั่งตรงนี้
ไม่มีเหตุผล ไม่มีเหตุผลใด
แค่อยากให้เชื่อว่านั่นคือเธอ (ว่านั่นคือเธอ)
แค่บางที บางทีเท่านั้น
ตัวเองอาจจะยิ้มออกมาได้อีกสักครั้งนึง
ถ้าเป็นเธอคนเดิมก็คงดี
คนที่เคยนั่งตรงนี้
ไม่มีเหตุผลใดเลย
ตัวเองอาจจะยิ้มออกมาได้อีกสักครั้งนึง
แค่บางที บางทีเท่านั้นเอง