Letras
Τα πρόσωπα τουσ σαν πέτρεσ στη βροχή
Ακίνητοι κι ανέκφραστοι ουρλιάζουν
Δεν έκαναν μια σκέψη αληθινή
Και τα όνειρα τουσ στα ψέματα βουλιάζουν
Τα μάτια τουσ σαν πόρτεσ κλειδωμένεσ
Ανίσχυροι μετέωροι κοιτάζουν
Παραδομένοι σε μάχεσ πουλημένεσ
Τα πλαστικά χαμόγελα ετοιμάζουν
Πάντα το ίδιο κακό αστείο
Μα δε γελάει ποτέ κανείσ
Καπετάνιοι σε τρύπιο πλοίο
Δε θα μασ σώσει κανείσ