Ae Maanpuru Mangaiyae

தம்தன தம்தன

கண்கள் சொந்தம் சொல்ல

தம்தன தம்தன

கண்கள் சொந்தம் சொல்ல

இதயத்தின் மொழியால்

இப்போது எழுதுங்கள் பல்லவியை

தம்தன தம்தன

கண்கள் சொந்தம் சொல்ல

தம்தர தம்தர

கண்கள் சொந்தம் சொல்ல

இதயத்தின் மொழியால்

இப்போது எழுதுங்கள் பல்லவியை

ஏய் மாண்புறு மங்கையே

நில்லாயோ

செம்மாதுழை வாய் மொழி

சொல்லாயோ

ஏய் மாண்புறு மங்கையே

நில்லாயோ

செம்மாதுழை வாய் மொழி

சொல்லாயோ

ஏய் மாண்புறு மங்கையே

ஏய் மாண்புறு மங்கையே

ஏய் மாண்புறு மங்கையே

தம்தன தம்தன

கண்கள் சொந்தம் சொல்ல

தம்தன தம்தன

கண்கள் சொந்தம் சொல்ல

இதயத்தின் மொழியால்

இப்போது எழுதுங்கள் பல்லவியை

ஏன் கலித்தொகை மொழியில் பாடுகிறாய்

ஏன் கலித்தொகை மொழியில் பாடுகிறாய்

ஏன் குறுந்தொகை மொழியை தேடுகிறாய்

என் பாமர மொழியில் பாடாயோ

கண்கள் பார்தேன் கவி ஆனேன்

இன்னும் பார்த்தால் எங்கே போவேன்

உன்னாலே கம்பன் தாண்டுவேன்

உன் இதழ் மேலே எழுதுவேன்

ஏய் மான்புரு மன்னவா

நில்லாயோ

என் பாமர வார்தையில்

சொல்லாயோ

ஏய் மாண்புறு மன்னவா

ஏய் மாண்புறு மன்னவா

ஏய் மாண்புறு மன்னவா

நம்தர நம்தர நம்தர

நம்தர நம்தர நம்தர

நம்தர நம்தர நம்தர

உன் வாட்டடங்கள் என்னை வாட்டுதடி

உன் வளைவுகளோ என்னை வளைக்குதடி

என் வாழ்கையின் தேவை தீர்ப்பாய் வா

உந்தன் சேவை இவள்

செய்யும் போது

உந்தன் சேவை இவள் செய்யும் போது

என் தேவை அது தீருமே

என் வாழ்வே மாறுமே

ஏய், ஏய் மாண்புறு மங்கையே

நில்லாயோ

செம்மாதுழை வாய் மொழி

சொல்லாயோ

ஏய் மாண்புறு மன்னவா

நில்லாயோ

என் பாமர வார்த்தையில் சொல்லாயோ

ஏய் மாண்புறு மன்னவா

ஏய் மாண்புறு மங்கையே