คงสงสัยกันบ้างแหละหนา ทำไมต้องมองขึ้นฟ้าให้ช่วยตอบ
หรือเมื่อสายลมพัดดอกไม้ จึงแลดูดังร่ายรำพลิ้วไหวรายรอบ
สิ่งใดวาดเส้นวงในต้นไม้ สั่งเมล็ดให้ขยาย
แล้วรุ่นถึงรุ่นอะไรส่งต่อมา สู่เธอ (และสู่ฉัน)
เหตุใดดูเหมือนตาเราคือกาแล็กซีขนาดจิ๋วหรือนั่น
คงสงสัยกันบ้างแหละหนา ทำไมต้องมองขึ้นฟ้าให้ช่วยตอบ
ไม่เห็นต้องหาให้มันยืดยาว คำถามไหน ๆ ปรึกษาพวกเรา
อยากจะมองให้เจอตัวตน อย่ามัวสืบสาว (ไกลไปเปล่า)
เหนือท้องฟ้าในสวนไงเล่า ในดวงใจบาดแผลอันเก่า
ถ้าอยากรู้ว่าเธอเป็นใครไม่ต้องสืบสาว
เธอคือดาว (ใช่!)
ตู้ม! ทำเอาเธออึ้งเลยสิ (อาฮะ)
ฉันรู้มาตลอดแล้วนี่
อันที่จริงจักรวาลให้เราเป็นเจ้าของทั่วหน้า
เอาใส่ในระบบไว้ (ทั่วฟ้า)
พวกเราทุกคนนั้นคือกล้าเนบิวลามาจากในเรือนชำของซูเปอร์โนวาจนเจริญก่อเกิดเป็นแนวลึกล้ำ
และเกิดปัญญาขึ้นมาจากเงื่อนงำลับตา จนตอนนี้กลายเป็นดาวระยิบระยับตา
ใบไม้ไม่ได้พลังตะวันส่งให้
เห็นมะว่าแก๊สทุกลูกมันมาจากไหน
ดูเหมือนเธอยังคงห้อยไปบนเส้นด้ายแขวน มองดูพวกเขาคงเข้าใจได้แม่น ๆ
งั้นฝุ่นของเธอ คือฝุ่นของฉัน? มันสุดยอด! วู้ว
ไม่เห็นต้องหาให้มันยืดยาว อยู่ใกล้แค่นี้รอบ ๆ ตัวเรา
ถ้าจะมองให้เจอตัวตนอย่ามัวสืบสาว
เธอคือดาว
เธอเหมือนภาพศิลป์ที่สุดพร่างพราว มืดแค่ไหนยังฉายและวาว
ถ้าอยากรู้ว่าเธอเป็นใครไม่ต้องสืบสาว
ฉันคือดาว
และนี่คือเรื่องราวให้เราเล่าไป
ถ้าฉันได้ฟังแล้วยิ่งเร้าใจ
เมื่อถึงรุ่งเช้าก็ยิ่งเข้าใจ
เราล้วนเป็นเรื่องเล่าในตัวเราไง
ถ้าพูดไม่รู้เรื่องสักเท่าไร
ไม่ยากแค่ขอเจ้าดาวเล่าให้
ดั่งเพิ่งพบเห็นเป็นเรื่องราวใหม่
เราล้วนเป็นเรื่องเล่าในตัวเราไง
ไม่เห็นต้องหาให้มันยืดยาว อยู่ใกล้แค่นี้รอบ ๆ ตัวเรา
ถ้าจะมองให้เจอตัวตนอย่ามัวสืบสาว
เธอคือดาว
ไม่ว่าที่ไหนที่ได้เจอดาว พวกเราโยงใยอยู่กันทุกก้าว
ถ้าอยากรู้ว่าเธอเป็นใครไม่ต้องสืบสาว
ฉันคือดาว (วู้ว)
อู้ว ฉันคือดาว
ดูซิฉันน่ะไม่เบา (เฮ้ เฮ)
คมบาดใจนะใครเล่า(หืม)
ฉัน ฉันคือดาว (วู้ว)
ฉันคือดาว
ดูซิเธอน่ะไม่เบา (เฮ้ เฮ)
คมบาดใจนะใครเล่า (หืม)
เธอ เธอคือดาว