Wie Brengt Mij Naar Huis

Ik weet het nog maar net

Het nieuw steekt koud tegen mijn ribben

Jij lacht beneden in de keuken

Drie borden op het aanrecht

Ik hoor ze praten over morgen

En ik vraag me af of ik daar nog zijn zal

Hoe vertel ik dat ik langzaam verdwijn

Zonder dat hun wereld breekt?

Ik was altijd degene

Die thuisbracht, die hield, die bleef

Maar nu voel ik mijn handen glijden

Van dat laatste beetje leven

Wie brengt míj naar huis

Als mijn benen het niet meer weten?

Wie houdt mijn kinderen vast

Als ik ze niet meer kan tillen?

Ik wil zo graag nog blijven

Maar mijn adem wordt te kort

En als ik stilval in de nacht —

Wie draagt dan morgen door?

Je weet het nog niet

Ik houd het vast als breekbaar glas

Zo bang dat jouw gezicht

Het laatste is dat ik verlies

Zeven, negen en twaalf jaar —

Hoe leg je uit dat liefde blijft

Maar armen soms verdwijnen?

Ik heb ooit gezegd

Mij krijgen ze niet klein

Maar nu zucht mijn stem

Als een laatste schuilplaats

Wie brengt míj naar huis

Als de weg te donker wordt?

Wie leest straks verhaaltjes voor

Wie blaast de kaarsjes uit met hen?

Ik wou nog jaren met je leven —

Maar tijd is geen belofte meer

Mijn hart zingt luid

Maar mijn stem breekt zacht

If you stay —

Dan hou ik vast, dan leef ik door

Dan dansen wij weer in de zomerregen —

Maar als je gaat

Wordt alles stil

En word ik in een herinnering

Dus als het donker wordt

En ik verdwijn in wit geluid

Fluister dan mijn naam nog even —

En breng mij, als het kan

Naar huis