ยิ่งนิ่งยิ่งใส

ปล่อยหัวใจไป ทุกเวลา

ปล่อยให้อารมณ์ พาเราไป

บางทีมันร้อนรน แทบจะลุกลามได้เหมือนไฟ

บางทีมันเหงาใจ เศร้าเดียวดายจนเหน็บหนาว

ไม่อยากทุกข์ ไม่อยากร้อนให้มันวุ่นวาย

ไม่อยากเพ้อ ไม่อยากฝันให้มากมาย

อยากเฉย ๆ นิ่งเอาไว้ ไม่ต้องไหวเอน

นิ่งแค่ไหน ก็ยิ่งใสยิ่งชัดเจน

เมื่อน้ำใสเย็น ใสจนเห็นสิ่งตกตะกอน

ยิ่งนิ่งยิ่งใส สอนใจเราเอง

อย่าเสียอารมณ์ เพราะอะไร

อย่าเสียแรงใจ เพราะใครเลย

บางทีที่เสียใจ เพื่อเรียนรู้ไปให้คุ้นเคย

บางทีต้องละเลย ต้องวางเฉยไปสักครั้ง

อย่าไปทุกข์ อย่าไปร้อนให้มันวุ่นวาย

อย่าไปเพ้อ อย่าไปฝันให้มากมาย

อยู่เฉย ๆ นิ่งเอาไว้ ไม่ต้องไหวเอน

นิ่งแค่ไหน ก็ยิ่งใสยิ่งชัดเจน

เมื่อน้ำใสเย็น ใสจนเห็นสิ่งตกตะกอน

ยิ่งนิ่งยิ่งใส สอนใจเราเอง

บางทีที่เสียใจ เพื่อเรียนรู้ไปให้คุ้นเคย

บางทีต้องละเลย ต้องวางเฉยไปสักครั้ง

อย่าไปทุกข์ อย่าไปร้อนให้มันวุ่นวาย

อย่าไปเพ้อ อย่าไปฝันให้มากมาย

อยู่เฉย ๆ นิ่งเอาไว้ ไม่ต้องไหวเอน

นิ่งแค่ไหน ก็ยิ่งใสยิ่งชัดเจน

เมื่อน้ำใสเย็น ใสจนเห็นสิ่งตกตะกอน

ยิ่งนิ่งยิ่งใส เข้าใจตัวเอง