Każdą porażkę obracam w sukces

Sztuką jest umieć przegrywać, ta, co tu ukrywać?

Co dzień los kogoś wyzywa, wygrywasz, albo się zrywasz

Bywa różnie, wiadomo, czasem bywa niewesoło

Lecz sztuka polega na tym by przyjąć stratę z pokorą

Z wyczuciem umieć się godnie zachować

To już połowa sukcesu, jest głowa do interesu

Naturalnie, bez stresu, jakby to przekalkulować (ta)

To jeszcze się okażę, że nie ma czego żałować (ta)

Słowo przepraszam, wielkie jak ten, który przebacza

Czasem jedno słowo wykracza ponad to, co oznacza (ta)

Zaraża przesłaniem, otacza człowieka uznaniem

Tak przyznanie do błędu się zmienia w formę sakramentu

Więc orientuj się, zapamiętuj spostrzeżenia (ta)

Każda sytuacja ma różne punkty widzenia

I nie przejmuj się, odrzuć samo destrukcję

Każdą porażkę można obrócić, jako w sukces

Każdą porażkę obracam w sukces

Każdą porażkę odwracam w triumf

Każdą porażkę obracam w sukces

Każdą porażkę odwracam w triumf

Wiem, kiedy zawodzę, wiem ile jestem wart

Tyle razy mnie uchronił tylko głupi fart

Przepraszam przyjaciele, że tyle ze mną spraw

Że tyle razy musieliście brać mnie za kark

Wiem też jedno, że przegrywać trzeba umieć

Szybko wstać po upadku, a nie kłaść się do trumien

Nie rzucać się i nie odgrażać, tylko działać

Ile razy ja sam musiałem robić to za was

Prosto bankrut, Prosto premium

Byłem o krok od krachu, kibicowało mi gremium

Brachu przeproś, jeśli popełniłeś błąd

I nie myśl o tym wciąż, ciach, od nowa zaczynamy stąd

Każdą porażkę obracam w sukces i triumf

Popełniam błąd i się uczę i znów idę silniejszy

I widzę w przód kolejny ruch

Jestem zdrów, tak samo moje ciało, jak duch (duch, duch...)

Każdą porażkę obracam w sukces

Każdą porażkę odwracam w triumf

Każdą porażkę obracam w sukces

Każdą porażkę odwracam w triumf (a jak)