ไม่ว่าเมื่อไหร่

นานมาแล้วยังมีคู่รักอยู่คู่หนึ่ง

ผู้หญิงนั้นต้องคำสาป

ที่ใครฟังแล้วก็ต้องอึ้ง

มือของเธอขาของเธอ

และสมองของเธอ

ไม่เคยทำงานร่วมกันเป็นหนึ่ง

ตอนที่เธอนั้นเดินก็มักจะหกล้ม

บาดและแผลมากมาย

เกิดจากถือของแล้วทำหล่น

จะเบื่อตัวเองแค่ไหน

เธอทำได้แค่อดทน

เฝ้ารอวันที่หลุดพ้น

จากคำสาปนี้สักที

เมื่อถึงวันที่ใจเธอท้อ

สิ้นหวังไม่อยากรอ

คนรักเธอก็พูดว่า

อย่าห่วงจากนี้ ขอเธออย่าห่วง

อย่าให้มันเป็นตัวถ่วง

จิตใจเธอจากนี้

ความเจ็บปวดเหนื่อยล้าในอดีต

ความผิดหวังที่เคยมี

โปรดจงจำไว้

น้ำจะท่วมฟ้า (น้ำจะท่วมฟ้า)

เวลาจะกลับหลัง

เธอก็จะมีฉันใกล้ ๆ

ชีวิตจะยากเย็นเท่าไหร่

ไม่ต้องกลัว

นับตั้งแต่วันนั้น

วันที่ชีวิตของเธอมีเขา

ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนแปลงไป

จนแทบจะลืมเรื่องวันเก่า ๆ

เขาคอยเติมเต็มให้เธอ

แล้วเธอก็มั่นใจขึ้นได้เพราะเขา

จนทั้งสองกลายเป็นเหมือนเงา

ที่เฝ้าติดตามกันและกันตลอดไป

ไม่ว่าเมื่อไรที่เธอท้อ

สิ้นหวังไม่อยากรอ

คนรักเธอก็พูดว่า

อย่าห่วงจากนี้ ขอเธออย่าห่วง

อย่าให้มันเป็นตัวถ่วง

จิตใจเธอจากนี้

ความเจ็บปวดเหนื่อยล้าในอดีต

ความผิดหวังที่เคยมี

โปรดจงจำไว้

น้ำจะท่วมฟ้า (น้ำจะท่วมฟ้า)

เวลาจะกลับหลัง

เธอก็จะมีฉันใกล้ ๆ

ชีวิตจะยากเย็นเท่าไหร่

ไม่ต้องกลัว

ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่เธอท้อ

สิ้นหวังไม่อยากรอ

คนรักเธอก็พูดว่า

อย่าห่วงจากนี้ ขอเธออย่าห่วง

อย่าให้มันเป็นตัวถ่วง

จิตใจเธอจากนี้

ความเจ็บปวดเหนื่อยล้าในอดีต

ความผิดหวังที่เคยมี

โปรดจงจำไว้

อย่าห่วงจากนี้ ขอเธออย่าห่วง

อย่าให้มันเป็นตัวถ่วง

จิตใจเธอจากนี้

ความเจ็บปวดเหนื่อยล้าในอดีต