ฉันร้องไห้อยู่
แล้วก็ดันหัวเราะออกมา
ถ้าใครเห็นคงหาว่าบ้า
แต่ฉันแทบไม่รู้ตัว
ก็ร้องเพลงอยู่ แต่ทำไมไม่มีอะไรในหัว
ก็มันโดนล้างออกไป
สมองของฉันไม่เหลืออะไร
แล้วแบบนี้มันจะไปรักใครได้
อยู่คนเดียวไปแบบนี้มีชีวิตมืดมัว
ก็ดีละ
ต้องคิดอะไรในสมอง
ฉันเอามันออกไป
ต้องตัดความเป็นตัวตน
ภาพลักษณ์ที่คนเห็นแบบที่เห็นว่าเป็น
ตอนนี้ถึงเวลา
ที่ตัวฉันอีกคนจะเปิดเผย
ถึงตอนที่ต้องเริ่มต้นเฉลยสักที
ฉันร้องไห้อยู่
แล้วก็ดันหัวเราะออกมา
ถ้าใครเห็นคงหาว่าบ้า
แต่ฉันแทบไม่รู้ตัว
ก็ร้องเพลงอยู่ แต่ทำไมไม่มีอะไรในหัว
ก็มันโดนล้างออกไป
สมองของฉันไม่เหลืออะไร
แล้วแบบนี้มันจะไปรักใครได้
อยู่คนเดียวไปแบบนี้มีชีวิตมืดมัว
ก็ดีละ
ก่อนนี้ฉันคิดทุกอย่าง
จนถึงวันนี้มันกลับถูกปิดหมดแล้วเส้นทาง
ตอนนี้ถึงเวลา
ที่ตัวฉันอีกคนจะเปิดเผย
ถึงตอนที่ต้องเริ่มต้นเฉลยสักที
ฉันชอบอยู่คนเดียว
เวลามีใครฉันไม่รู้เลยว่าฉันหวงชีวิตตัวเองขนาดไหน
แม้มีความรักก็ไม่เคยรักสุดใจ
ทุกคนต้องทนกับฉันทุกครั้งไป
เพราะฉันเห็นแก่ตัว รักตัวเอง
หลงไหลในบทเพลงที่คนอื่นร้องไม่ได้ (ไม่เคย)
ฉันชอบอยู่คนเดียว
เวลามีใครฉันไม่รู้เลย ว่าฉันหวงชีวิตตัวเองขนาดไหน
แม้มีความรักก็ไม่เคยรักสุดใจ
ทุกคนต้องทนกับฉันทุกครั้งไป
ฉันร้องไห้อยู่
แล้วก็ดันหัวเราะออกมา
ถ้าใครเห็นคงหาว่าบ้า
แต่ฉันแทบไม่รู้ตัว
ก็ร้องเพลงอยู่ แต่ทำไมไม่มีอะไรในหัว
ก็มันโดนล้างออกไป
สมองของฉันไม่เหลืออะไร
แล้วแบบนี้มันจะไปรักใครได้
อยู่คนเดียวไปแบบนี้มีชีวิตมืดมัว
ฉันชอบอยู่คนเดียว
เวลามีใครฉันไม่รู้เลย ว่าฉันหวงชีวิตตัวเองขนาดไหน
แม้มีความรักก็ไม่เคยรักสุดใจ
ทุกคนต้องทนกับฉันทุกครั้งไป
ฉันร้องไห้อยู่
แล้วก็ดันหัวเราะออกมา
ถ้าใครเห็นคงหาว่าบ้า
แต่ฉันแทบไม่รู้ตัว
ก็ร้องเพลงอยู่ แต่ทำไมไม่มีอะไรในหัว
ก็มันโดนล้างออกไป
สมองของฉันไม่เหลืออะไร
แล้วแบบนี้มันจะไปรักใครได้
อยู่คนเดียวไปแบบนี้มีชีวิตมืดมัว
ก็ดีละ
เพราะฉันเห็นแก่ตัว รักตัวเอง
หลงไหลในบทเพลงที่คนอื่น
ร้องไม่ได้
ก็ต้องร้องเอาเอง