Kwarm Taung Garn Taang Pad Soong

เจ็บเกินจะเจอหน้าใคร

กลัวเขาถามถึงคนเคยเคียงข้าง

เห็นเพื่อนก็เดินหนีห่าง

กลัวเขาถามว่าเธออยู่ไหน

ค่ำลงก็เหงา

ถึงตอนเช้าก็ไม่อยากหายใจ

มันเป็นเอามากรู้ไหม

อาการแย่ลงทุกวัน

ก็คนไม่เคยอกหัก

ไม่คิดว่าหนักเลยไม่กลัวเสียงั้น

เจอเข้าจริงเลยออกอาการ

สงสัยต้องพึ่งโรงบาลไม่น้อย

มีความต้องการทางแพทย์สูง

ช่วยพยุงผมขึ้นเตียงหน่อย

เจ็บจริงจริงไม่ได้สำออย

คุณหมอช่วยดามอกหน่อยแล้วกัน

มีความต้องการทางแพทย์จริงจริง

เมื่อถูกเธอทิ้งไปกับคนนั้น

ความน้อยใจตกในทุกวัน

จิ๊กโก๋บ้านนอกอย่างฉัน

ใครจะรักจริง

เฝ้าคอยหลบหน้าผู้คน

ขังตัวเองในความเหงาลำพัง

มองไปรอบตัวทุกอย่าง

เห็นเปื้อนหยดน้ำตาทุกสิ่ง

นี่เองใช่ไหม

อาการของคนถูกทิ้ง

เหมือนโดนความเศร้าเข้าสิง

รู้สึกแย่ลงทุกวัน

ก็คนไม่เคยอกหัก

ไม่คิดว่าหนักเลยไม่กลัวเสียงั้น

เจอเข้าจริงเลยออกอาการ

สงสัยต้องพึ่งโรงบาลไม่น้อย

มีความต้องการทางแพทย์สูง

ช่วยพยุงผมขึ้นเตียงหน่อย

เจ็บจริงจริงไม่ได้สำออย

คุณหมอช่วยดามอกหน่อยแล้วกัน

มีความต้องการทางแพทย์จริงจริง

เมื่อถูกเธอทิ้งไปกับคนนั้น

ความน้อยใจตกในทุกวัน

จิ๊กโก๋บ้านนอกอย่างฉัน

ใครจะรักจริง

จิ๊กโก๋บ้านนอกอย่างฉัน

ใครจะรักจริง ฮื้มฮืม โฮ้ ฮืม

ใครจะรักจริง