Letras
İlk perde, küçük çocuk sahnede
İçi dolu ümitler ve hayallerle
Yalnızca çok erken henüz
Sahne büyülü, çocuksa korkusuz
Şimdi biraz büyüdü, sanki hafif umutsuz
Edindi ilk düşmanını
Koştum, koştum yoruldum
Nefes nefese kalınca
Kimse yoktu sokuldum
Bir kendime usulca
Bir ben vardım her şeyi bilen
Bir de ben, kendini bilmeyen
Yaz da benim bahar da
Yağmurlar da dinmeyen
İkinci perde, ergen artık büyüdü
Hayalleriyse giderek küçüldü
Sorumluluklar mıydı ezen onu
Onun muydu suç, bunun mu
Getiremedi adam düşünmenin sonunu
Kırıldı yuvarlanan bir şişe daha
Koştum, koştum yoruldum
Nefes nefese kalınca
Kimse yoktu sokuldum
Bir kendime usulca
Bir ben vardım her şeyi bilen
Bir de ben, kendini bilmeyen
Yaz da benim bahar da
Yağmurlar da dinmeyen
Son perde aralanırken gözü kaldı aynada
Kırışıklıkları verdi son teklifi açık artırmada
Üzüldü ihtiyar ömrü gidince ucuza
Tüm oyuncular sahnede
Şimdi hepsi el ele
Bak selam veriyorlar
Curcuna ve alkışlar
Sönüyor yavaşça ışıklar
Kalan yalnızca ağıtlar
Böylece geldik hikayenin sonuna
Fakat gitmeyin sakın, kalın koltuklarınızda
Yarınlar hep var bugünlerin ardında