Letras
Είμαστε στην κοιλιά του τέρατοσ όντα δειλά
Σιωπηλά χαμογελάμε στην καρδια όταν μιλά
Πόσο κοστίζει η ειλικρίνεια να σου βρω 2 κιλά
Πάρτην και καντηντουπα και μου 'πε ποιοσ κουβαλά;
Βγήκα στο διάλειμμα πρώτοσ απ το τελευταίο θρανίο
Δεν έχασα το μυαλό μου σαυτό το κωλοχανείο
Δε λεσ να μάθεισ σου μίλησα νeo βγεσ απτο matrix
Προγραμματισμένοι όλοι αντιδρούν με μηχανικά tricks
Είν' όλα εφιάλτεσ και όνειρα σόδομα γόμορα
Παλια κλισε σκουριασμένα από τα απόνερα
Κατω απ την επιφάνεια υπόνομοι και σωλήνεσ
Η φαντασία σ' αδράνεια βλέμματα σε βιτρίνεσ
Φοβοσ και παράνοια σήμερα στα βαλκάνια
Ελπίδασ ακτίδεσ σπανία πέφτουν σαν γκιλοτίνεσ
Η πολη μοιάζει ναόσ
Απ' τουσ πιστούσ βεβηλωμένοσ γιατί δεν ειδαν φωσ
Σα τυφλοπόντικεσ
Με νύχια και δόντια ανοίγουν τρύπεσ στο χώμα που παραδόθηκεσ
Μισεισ το χώμα που ανδρώθηκεσ
Λυπάμαι αλλάζω το πλάνο μα δεν πλαναμαι
Πλανόδιοι μουσικοί μου θυμίζουν που πρέπει νά 'μαι
Κόρνεσ νοτεσ που δεν παίζουν σε δίεση
Η oχλαγωγία τησ πολησ σε μια γλύκα άσχημη σύνθεση
Δεν ‘ναι θυσία μια απουσία στα διονυσία
Αποφεύγω τισ σειρήνεσ σε μια σύγχρονη οδυσσεια
Εωσφόροι κι άγγελοι στισ ίδιεσ διαβάσεισ
Γάτεσ γυρνάνε πάνω στα συντρίμμια που είχεσ για βάσεισ
Απ το βιβλίο τησ ζωήσ τι μπορείσ να διαβάσεισ;
Τ' αυτί του νόμου ακούει οτι συμφέρει να πεισ παραβάσεισ
Τον πιο μεγάλο ηλίθιο παρατηρούν με δέοσ
Μην απορείσ το άδικο επικρατεί δικαίωσ
Κι ο ένασ ψάχνει τον άλλον
Σαν παιδιά που ψάχνουν να παίξουν σε αστικό περιβάλλον σπαστικό είναι μάλλον
Βλέμματα μ' απάθεια
Μη γίνεισ σαν αυτούσ μου λέει συνέχεια η προσπάθεια
Κι ισορροπώ μ' αστάθεια πάνω στα κρανία τουσ
Δε ζούμε το ίδιο έργο είπα αν με θέλουν στην ταινία τουσ
Μία μου και καμιά τουσ
Δέσμιοσ μ' εμμονέσ χρόνιουσ πυρετούσ ανίατουσ
Χαλάω μηχανέσ βία στη βιομηχανία τουσ
Σκόνη καυσαέριο άνθρωποι κι αυτοκίνητα
Σα δήμιοσ η ρουτίνα σκοτώνει αμείλικτα
Τσίχλεσ στα πεζοδρόμια μαύρεσ απ' τα πατήματα