Bi Gonah

تو خنده دوری در یاد

تو قاصدکی دور از باد

من زخمیِ قبل از مردن

من ساکتِ قبل از فریاد

داد از دل من داد ای داد

عکسی که پر از رویا بود

در خاطره ای تار افتاد

عکسی که در آن خندیدم

از سینه دیوار افتاد

داد از دل من داد ای داد

آمده ام تو به دادِ دلم برسی

تو سکوت مرا بشِنو که صدای غمم نرسد به کسی

آمده ام تو به دادِ دلم برسی

چو پرنده زخمیِ بی پر و بالِ رها شده از قفسی

باید که شبی برسی به قرارم

ایمان منی به خدا نسپارم

می ترسم از این که زمان نگذارد

چون دسته گلی برسی به مزارم

باید که شبی برسی به قرارم

ایمان منی به خدا نسپارم

می ترسم از این که زمان نگذارد

چون دسته گلی برسی به مزارم

آمده ام تو به دادِ دلم برسی

تو سکوت مرا بشِنو که صدای غمم نرسد به کسی

آمده ام تو به داد دلم برسی

چو پرنده زخمیِ بی پر و بالِ رها شده از قفسی