Op De Woelige Baren

Op de woelige baren bij storm en bij wind

Denkt hij steeds aan zijn blondje dat vrolijke kind

Zij leeft in zijn harte zij zingt in zijn bloed

Hij hoort nog haar stemme in de eb en de vloed

Een jonge zeeman kwam van boord een forse blonde Noor

Waar hij ook doolde op de zee zijn stad was Baltimore

Daar ergens in de havenbuurt was er zo'n klein café

Daar zong ze bij een harmonika de zeemansliedjes mee

Op de woelige baren bij storm en bij wind

Denkt hij steeds aan zijn blondje dat vrolijke kind

Zij leeft in zijn harte zij zingt in zijn bloed

Hij hoort nog haar stemme in de eb en de vloed

Toen zei hij op een keer m'n schat

Op heel het wereldrond is er geen kind zo lief als jij

En kuste op haar mond

Ze zag hem lang en rustig aan tot ze haar hart verloor

Toen zei ze zacht ik hou van jou mijn forse blonde Noor

Op de woelige baren bij storm en bij wind

Denkt hij steeds aan zijn blondje dat vrolijke kind

Zij leeft in zijn harte zij zingt in zijn bloed

Hij hoort nog haar stemme in de eb en de vloed