Zwierzenia konserwatywnych powierzchni płaskich (Disco Remix)

Dzień za dniem jak w pieprzonym kołowrotku

Życie powoli przecieka przez palce

Trybik w maszynie, bez zdania, bez głosu

Zmęczony, wkurwiony, ginę w nierównej walce

Jak Ikar próbuję się wznieść ku marzeniom

Lecz skrzydła topnieją w ogniu rzeczywistości

Bez siły próbuję podnieść się z krzesła

Powoli tracąc wiarę, że dożyję starości

Zapierdalać, zapierdalać – maszyna krzyczy

Zapierdalać, zapierdalać – nie ma wyboru

Zapierdalać, zapierdalać – bez chwili wytchnienia

Zapierdalać, zapierdalać – system żąda poświęcenia

Nowoczesny świat, ledwo starcza na przetrwanie

Plecy znowu bolą, a na rękach odciski

Zmęczony stoję, czekając na ochłapy

A zakłamany system znowu liczy swe zyski

Korpo-pańszczyzna z tytułem niewolnika

Emerytura – bajką, co sprzedają na raty

Serce bije po to, by napędzać machinę

Dusza dawno umarła, ale nikt nie zauważył

Zapierdalać, zapierdalać – maszyna krzyczy

Zapierdalać, zapierdalać – nie ma wyboru

Zapierdalać, zapierdalać – bez chwili wytchnienia

Zapierdalać, zapierdalać – system żąda poświęcenia

Zapierdalać, zapierdalać – maszyna krzyczy

Zapierdalać, zapierdalać – nie ma wyboru

Zapierdalać, zapierdalać – bez chwili wytchnienia

Zapierdalać, zapierdalać – system żąda poświęcenia