Próba luster

Taka to metafora, że lasem jest życie

Przed lasem stoi lustro takie to lustro, w nim odbicie

Tam swoją twarz poznasz, tam Twoja twarz młoda

Kiedy wchodzisz do lasu, zaczyna się droga bez luster

Gdzie niejeden uśnie, uschnie

Gdy jego płomień wiatr zdmuchnie

Idą tu, idą czasami, idą tutaj sami

Czasami w pary dobierani, czasami sami chcą być sami

Sami na siebie skazani idą przez las

Ciesz się, jeżeli kogoś obok masz

Ona i on, o-ona, ona daje moc mu

On daje jej i tak dzień za dniem

I tak dzień za dniem witać mogą razem

Hmm Ona jest jego drogowskazem

On jej drogowskazem też i do wyciskania łez

Kiedy to niespokojny sen nocą jej zabiera tlen

Pójdziemy razem przez las (przez las)

Bez luster, by oszukać czas (o, czas)

Na końcu, gdy nie poznam siebie (nie, nie)

Ważne, że będę miał ciebie (ciebie miał)

Pójdziemy razem przez las (przez las)

Bez luster, by oszukać czas (o, czas)

Na końcu, gdy nie poznam siebie (nie, nie)

Ważne, że będę miał ciebie (ciebie miał)

Taka to metafora, kiedy oboje razem

Idą ci-ci-ciemnym lasem ci-ci-ci-ciężko czasem

Ciągną za sobą wspomnienia

Jedynie luster nie ma, ciągle czują, że się zmienia coś

Zmienia ktoś, zmienia los, zmienia pościg

Słaby głos, nie ma sił, ciężkie kości

I spojrzenia wymieniają wzajemnie

Ona wie to, wie to on i każdy z nich wie, że więdnie i

I drzwi szukaj o są tutaj, idą, choć nogi już nie chcą ich słuchać

Kiedy dobiegnie końca droga, która przebiega przez las

Kiedy zobaczysz w lustrze odbicie, którego nie znasz

Taka to metafora, gdzie życie jest lasem

Lustro - czasem, ty - obrazem

W nim obrazem, który czas rozmaże

Na pewno, ale tylko na zewnątrz

Pójdziemy razem przez las (przez las)

Bez luster, by oszukać czas (o, czas)

Na końcu, gdy nie poznam siebie (nie, nie)

Ważne, że będę miał ciebie (ciebie miał)

Pójdziemy razem przez las (przez las)